ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﻮ، ﺩﺯﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

ﭼﯿﺰﯼ ﻧﮕﻮ، ﺩﺯﺩﺍﻧﻪ ﻭ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ
ﺑﻨﺸﯿﻦ ﻭ ﻣﺜﻞ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

ﯾﮏ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺧﯿﺲ ﺍﺑﺮﯾﺸﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ
ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﭼﺸﻢ ﺍﻡ ﺭﻓﺖ ﺳﻤﺖ ﭼﯿﻦ، ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ!

ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﺍﺕ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻢ ﺳﺮ، ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ:
ﺁﻥ ﻗﻠﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

ﺁﻥ ﺁﺑﺸﺎﺭﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻮﺱ ﮐﻤﺮﮔﺎﻫﺶ
ﺟﺎﺭﯼ ﺳﺖ ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﯽ ﺗﻤﮑﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

ﻣﺮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻫﺮ ﺍﺫﺍﻥ ﺻﺒﺢ ﺩﺭ ﮐﺎﻓﻪ
ﺍﯼ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﻓﺮِ ﺑﯽ ﺩﯾﻦ! ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

‏«ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻣﻬﺠﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻭ، ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﻭ ﺭﻧﺠﻮﺭ ...‏»
ﻣﻦ ﻗﺮﻥ ﻫﺎ ﺭﻧﺞ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ

ﭼﻮﻥ ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻋﮑﺲ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﮑﻪ ﺍﻡ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﺸﮑﻦ ﻭ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ!





ﻣﻬﺪﯼ ﻓﺮﺟﯽ