ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻬﺮﻡ ﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ؟

ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻬﺮﻡ ﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ؟
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻋﻤﻖ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻲ ﺑﺮ ﭼﻬﺮﻩ
ﺑﻪ ﻭﺿﻮﺣﻲ ﻛﻪ " ﺍﺩﻭﺍﺭﺩ ﻣﺎﻧﭻ " ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻛﺸﻴﺪ !
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻛﻮﺩﻛﻲ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻲ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺩﺭﺩ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻟﺒﺨﻨﺪﻱ ﺩﻳﺪ ﺗﻠﺦ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻥ ﺧﻴﺲ ﻭ ﺧﺸﻜﻴﺪﻩ ﻱ ﺩﺧﺘﺮﻙ
ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺎﻱ ﺻﺎﻣﺖ ﺷﺮﺣﻲ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺍﻣﺎﺗﻴﻚ .
" ﺩﺭﻳﻎ ﺍﺯ ﺣﺮﺍﺝ ﺗﻨﺖ "
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺗﻌﻤﻘﻲ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﻣﻠﻤﻮﺱ ﭘﺴﺮﻙ
ﻛﻪ ﮔﻮﻳﺎﻱ ﺑﻐﻀﻲ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺩﺭﻳﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺍﺷﻚ ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ
" ﻛﻪ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻲ ﺳﻜﻮﺕ ﺑﻮﺩ ."
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺧﺪﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﻠﺤﺘﺶ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ " ﺳﻴﺮﻱ " ﻣﺮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺯ "ﺍﺳﻴﺮﻱ .."
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻧﺎﻣﺮﺩﻣﻲ ﺍﺳﻴﺮ ﺟﻬﻞ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﻠﺤﺘﺶ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻱ ﻛﺸﺖ ﻭ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ
ﻓﻘﻴﺮﻱ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺭﻭﺷﻨﻔﻜﺮﻱ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻏﺮﻭﺭ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺼﻠﺤﺘﺶ ﮔﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﮔﺰﻳﺪ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻭ ﺑﻪ "ﻫﻨﮕﺎﻡ " ﺧﻮﺩ ﺭﺍ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺑﺮ ﺁﺑﺎﺩﻱ ﻗﺼﺮﻱ ﻃﺎﻭﻭﺱ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺑﺮ ﻭﻳﺮﺍﻧﻲ ﻛﻠﺒﻪ ﺍﻱ ﻛﺎﺑﻮﺱ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺩﺧﺘﺮﻱ ﻛﻪ ﮔﻼﻭﻳﺰ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﺟﺎﻣﻪ ﻱ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻛﻒ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ ﺗﺎ ﺑﻤﺎﻧﺪ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﭘﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﺗﺮﺱ، ﺳﻮﺯﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﻏﻴﺮﺗﺶ ﺗﺎ ﻧﺮﻭﺩ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻛﻤﻲ ﺑﻌﺪ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻣﺮﮔﻲ ﻭ ﻳﺎ
ﮔﻢ ﺩﺭ ﺩﺍﻻﻥ ﻛﻮﭼﻪ ﺍﻱ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺳﻜﺲ ﻧﻴﻤﻪ ﻛﺎﺭﻩ !
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﭘﺪﺭﻱ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺍﻧﺪﻳﺶ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ ﻛﻮﻩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﻲ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﺑﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻣﺎﺩﺭﻱ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﺳﻜﻮﺗﺶ
ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﺷﺎﻣﻠﻮ : ﺑﻴﺎﻧﮕﺮ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻳﺴﺖ ﻛﻪ ﭘﺲ ﭘﺸﺖ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻣﺤﻜﻤﻪ ﺍﻱ ﺧﺎﻟﻲ ﺍﺯ ﻣﺠﺮﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻣﺠﺮﻣﻲ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻣﺤﻜﻤﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﻫﺮﺯﮔﻲ ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﻫﺮﺯﻩ...
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻧﺎﺁﺭﺍﻡ ﻛﻪ ﮔﺮﻳﺰﻣﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﺮﺍﻫﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺑﻴﺮﺍﻫﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻣﺬﻫﺒﻲ ﺍﺭﺛﻲ ﺑﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻲ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻳﻚ
ﻭ ﮔﻔﺘﻦ ﻭ ﮔﻔﺘﻦ ﺍﺯ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻫﺎ ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻧﻲ " ﺑﻲ ﺳﻜﻨﻪ "
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ ﺁﻣﻮﺯﮔﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ :
ﺭﻗﻢ ﻫﺰﺍﺭﮔﺎﻥ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﭼﻨﺪ ﺍﺳﺖ؟؟؟
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻭ ﺷﺼﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺣﻠﻘﻪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩ...
ﺁﺭﻱ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﻫﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺁﻣﻮﺧﺖ