ﺩﺭ ﺳﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺤﻄﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﻏﻢ ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺭﻓﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﻏﻼﻣﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ
ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﭼﻪ ﻃﻮﺭ ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﺿﻌﯽ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟
ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻏﻼﻡ ﺍﺭﺑﺎﺑﯽ ﻫﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﮔﻠﻪ ﻭ ﺭﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ؟
ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺭﻑ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ :
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﺷﺮﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻏﻼﻡ ﺑﻪ ﺍﺭﺑﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺗﻮﮐﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﻏﻢ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﮏ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻢ
ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻤﻪ ﺯﺍﻧﻮﯼ ﻏﻢ ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺭﻓﯽ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ﺍﯼ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﻏﻼﻣﯽ ﺭﺍ ﺩﯾﺪ
ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ .
ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﭼﻪ ﻃﻮﺭ ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﻭﺿﻌﯽ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟
ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻏﻼﻡ ﺍﺭﺑﺎﺑﯽ ﻫﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﮔﻠﻪ ﻭ ﺭﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻭ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻡ؟
ﺁﻥ ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺭﻑ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ ﮔﻔﺖ :
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﺷﺮﻡ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﻏﻼﻡ ﺑﻪ ﺍﺭﺑﺎﺑﯽ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺗﻮﮐﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﻏﻢ ﺑﻪ ﺩﻝ ﺭﺍﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ
ﻭ ﻣﻦ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﮏ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎﺳﺖ
ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻢ
- ۱.۸k
- ۲۳ خرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
