شـب‌ها

شـب‌ها
ڪَوشہ‌اے از یادت را مـرور می‌ڪنم
شـب‌بخیـرهایی را بہ ستـاره‌ها می‌نویسـم
قلبـم احسـاس آسـمان را می‌فهمـد
و مـاه را عاشـقانہ
بہ بـزم شبـانہ‌اش دعـوت می‌ڪند
عشــق در تمـام مـن می‌جوشد...
و تـو را چہ شاعـرانہ بہ واژه‌هایـم می‌آورد
مـن تنـهاترین ستـاره‌ام را هـم
در سینہ‌‌ام می‌فشـارم
و ڪتاب عشــق را ورق می‌زنـم
اما صفـحات زندڪَی هنـوز تـو را ڪم دارد...