یادمـــہ یـــہ روز ڪـــہ از خواب پا شدم فهمیدم یـــہ تار

یادمـــہ یـــہ روز ڪـــہ از خواب پا شدم فهمیدم یـــہ تار موے سفید توسرم در اومده.

عصرش ڪـــہ با هم بودیم و اون داشت طبق معمول با چشماش چشمامو اذیت مـــےکرد

با خنده بهش گفتم:
تو چـــے از جون من میخوای؟
نگا موهام داره سفید میشه از دست تو

از اون روز بـــہ بعد جاش هم تُوو "دلــــم" بود هم رُو "ســـــرم"

هر وقت دلتنگش مـــےشدم مـــےرفتم جلوے آینـــہ و زل مـــےزدم بــــہ اون یـــہ تار موے سفید...!

روزا و شب گذشتن و من گُمش ڪـــردم.
اما هنوز اون یـــہ تار مو وسط سرمـــہ
هر روز ڪـــہ از خواب پا میشم قبل از اینڪـــہ جلوے آینـــہ برم دعا مـــےڪـــنم تار موے سفید جدیدے اضافـــہ نشده باشـــہ!
مـــےترسم.
خیلـــے مـــےترسم.
مـــےترسم موهام سفید شـــہ اونجا هم گمش ڪـــنم...