بمان!

بمان!
"دوست داشتنم"
هنوز بوی باران و کاهگِل می دهد،
بوی مدادِ جویده شده‌ی کودکی ام،
بوی گلبرگ های گلِ محمدیِ لای قرآن،
من تو را
قدِ انگشتانِ
دو دستم
دوست دارم...!