غشق بابا رضاشه ... نفسمه و همه سلولهای بدنم فقط به امید ق

غشق بابا رضاشه ... نفسمه و همه سلولهای بدنم فقط به امید قد کشیدن ثنا خانم تا حالا زنده موندن .... برام دعا کنید بتونم هم بابای خوبی باشم و هم بتونم مامان مهربونی واسش باشم ... دلم گرفته نمیدونم کسی هست که بفهمه من چی میگم ... زندگیم شده مثل دوی امدادی با این تفاوت که هرچی میدوم دیگه کسی نیست که چوبو بهش بدم . دعا کنید کم نیارم ... دوستتون دارم و شبتون خوش ... از این دنیای مجازی حقیقتا از داشتن شما دوستای با محبت لذت میبرم ... شاید ظاهرش فقط ی سخت افزار باشه ولی باطنا باغث شدین روی نرم افزار ذهنم تاثیر بزارین و از داشتن شما آرامش بگیرم ...پس شما منو تنها نزارین...سپاس