ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻡ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﻢ ﺍﻳﻦﺑﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮﺩﻡ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﻢ ﺍﻳﻦﺑﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﻛﺮﺩﻡ ... ﻫﺮﭼﻪ ... ﺁﻩ ! ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ
ﮔﺮﻣﻲ ﺁﻏﻮﺵ ﺷﺎﻟﻴﺰﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺑﻲ ﺗﻮ ﺧﺸﻜﻴﺪﻧﺪ ﭘﺎﻫﺎﻳﻢ ﻛﺴﻲ ﺭﺍﻫﻢ ﻧﺒﺮﺩ
ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﻪ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﻛﻨﻢ، ﺍﻣﺎ ﻧﺸﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﻧﺸﺪ، ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺳﻮﺧﺘﻢ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺗﺐ، ﺁﻩ ! ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﭙﺮﺱ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺗﺐ ﺑﺮ ﻧﻤﺪﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺫﻭﻕ ﺷﻌﺮﻡ ﺭﺍ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺖ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺩﻓﺘﺮ ﻭ ﺧﻮﺩﻛﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
؟؟؟
ﻫﺮﭼﻪ ﻛﺮﺩﻡ ... ﻫﺮﭼﻪ ... ﺁﻩ ! ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺜﻞ ﻗﺒﻞ
ﮔﺮﻣﻲ ﺁﻏﻮﺵ ﺷﺎﻟﻴﺰﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺑﻲ ﺗﻮ ﺧﺸﻜﻴﺪﻧﺪ ﭘﺎﻫﺎﻳﻢ ﻛﺴﻲ ﺭﺍﻫﻢ ﻧﺒﺮﺩ
ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﻪ ﻭ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﻛﻨﻢ، ﺍﻣﺎ ﻧﺸﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ، ﺍﻣﺎ ﻧﺸﺪ، ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺳﻮﺧﺘﻢ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺗﺐ، ﺁﻩ ! ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﭙﺮﺱ
ﺩﺳﺘﻤﺎﻝ ﺗﺐ ﺑﺮ ﻧﻤﺪﺍﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
ﺫﻭﻕ ﺷﻌﺮﻡ ﺭﺍ ﻛﺠﺎ ﺑﺮﺩﻱ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﺖ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺷﻌﺮ ﻭ ﺩﻓﺘﺮ ﻭ ﺧﻮﺩﻛﺎﺭ ﺁﺭﺍﻣﻢ ﻧﻜﺮﺩ
؟؟؟
- ۵۴۴
- ۲۶ فروردین ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط