🔴 مدیریت لاکچری و اشرافی رئیس سازمان محیط زیست کشور!
🔴 مدیریت لاکچری و اشرافی رئیس سازمان محیط زیست کشور!
🔹در حالی‌که خوزستان ماه‌هاست زیر سنگینی دود هورالعظیم، فلرهای نفتی و آلودگی نیشکر و فولاد و مازوت نفس می‌کشد، سندی از درون سازمان حفاظت محیط‌زیست به دستم رسیده که سرکار خانم #شینا_انصاری، رئیس این سازمان، برای حضور دو‌روزه در اجلاس کاپ۳۰ برزیل، ۵۰ میلیارد تومان از اعتبارات پیش‌بینی‌نشده را درخواست کرده؛ رقمی که در اوج بحران‌های زیست‌محیطی داخلی، واقعاً عجیب است.
🔸منابع رسانه‌ای، حتی از سفر تفریحی او با کشتی کروز خبر داده‌اند؛ صحت آن هنوز تأیید نشده، اما اصل ماجرا -درخواست بودجه‌ای سنگین- سؤال‌های جدی درباره «اولویت‌ها» و «فلسفه عملکرد» نهاد حفاظت محیط‌زیست برمی‌انگیزد.
🔹آیا راه‌حل بحران اقلیمی ایران، در سالن‌های پرزرق‌وبرق اجلاس‌های جهانی است یا در میدان‌های دودگرفته خوزستان؟
🔸مدارس خوزستان هفته‌ها تعطیلند، مردم به تنگی نفس افتاده‌اند، اما بودجه هنگفتی صرف سفرهایی می‌شود که بیشتر رنگ نماد و نمایش دارند تا اقدام عملی. این تضاد، چهره‌ای روشن از بیماری مزمن مدیریت لاکچری در دستگاه‌های زیست‌محیطی نشان می‌دهد؛ مدیریتی که به جای کاهش آلودگی، ظاهراً در پی افزایش فاصله طبقاتی میان تصمیم‌گیران و قربانیان آلودگی است.
🔹در چنین شرایطی، پاسخ به چراییِ هزینه‌های میلیاردی برای سفرهایی با آورده نامعلوم، نه فقط یک پرسش مالی بلکه محک صداقت ساختاری سازمان است. متأسفانه بحران محیط‌زیست ایران قربانی نمایش‌های بین‌المللی شده./ داود مدرسی‌یان
🔹در حالی‌که خوزستان ماه‌هاست زیر سنگینی دود هورالعظیم، فلرهای نفتی و آلودگی نیشکر و فولاد و مازوت نفس می‌کشد، سندی از درون سازمان حفاظت محیط‌زیست به دستم رسیده که سرکار خانم #شینا_انصاری، رئیس این سازمان، برای حضور دو‌روزه در اجلاس کاپ۳۰ برزیل، ۵۰ میلیارد تومان از اعتبارات پیش‌بینی‌نشده را درخواست کرده؛ رقمی که در اوج بحران‌های زیست‌محیطی داخلی، واقعاً عجیب است.
🔸منابع رسانه‌ای، حتی از سفر تفریحی او با کشتی کروز خبر داده‌اند؛ صحت آن هنوز تأیید نشده، اما اصل ماجرا -درخواست بودجه‌ای سنگین- سؤال‌های جدی درباره «اولویت‌ها» و «فلسفه عملکرد» نهاد حفاظت محیط‌زیست برمی‌انگیزد.
🔹آیا راه‌حل بحران اقلیمی ایران، در سالن‌های پرزرق‌وبرق اجلاس‌های جهانی است یا در میدان‌های دودگرفته خوزستان؟
🔸مدارس خوزستان هفته‌ها تعطیلند، مردم به تنگی نفس افتاده‌اند، اما بودجه هنگفتی صرف سفرهایی می‌شود که بیشتر رنگ نماد و نمایش دارند تا اقدام عملی. این تضاد، چهره‌ای روشن از بیماری مزمن مدیریت لاکچری در دستگاه‌های زیست‌محیطی نشان می‌دهد؛ مدیریتی که به جای کاهش آلودگی، ظاهراً در پی افزایش فاصله طبقاتی میان تصمیم‌گیران و قربانیان آلودگی است.
🔹در چنین شرایطی، پاسخ به چراییِ هزینه‌های میلیاردی برای سفرهایی با آورده نامعلوم، نه فقط یک پرسش مالی بلکه محک صداقت ساختاری سازمان است. متأسفانه بحران محیط‌زیست ایران قربانی نمایش‌های بین‌المللی شده./ داود مدرسی‌یان
- ۱.۴k
- ۱۸ آبان ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
