ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﻓﻀﺎ ﺭﺍ

ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻬﺎﺭﯼ ﮐﻦ ﻓﻀﺎ ﺭﺍ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﺮ ﮐﻦ ﻗﺼﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ
ﮐﺴﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﻌﺒﯿﺮ
ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯾﻦ ﺁﻏﺎﺯ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ
ﻧﺒﺎﺭﯾﺪﻥ ﺩﻟﯿﻞ ﯾﮏ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﺩﻝ ﮐﻪ ﺧﻮﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻤﯽ ﺁﻧﺴﻮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﺟﻨﻮﻥ ﺍﺳﺖ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﯾﺮﻡ
ﺑﻪ ﺯﻧﺠﯿﺮ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﯿﺮﻡ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺯﻥ
ﻭ ﻓﺮﺩﺍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﻣﺎ ﺭﻗﻢ ﺯﻥ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻌﺮﻡ ﺗﺎ ﻧﻤﯿﺮﺩ
ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺟﺎﻥ ﺑﮕﯿﺮﺩ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ، ﺑﺰﻥ ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮ ﺷﺐ
ﺑﺮ ﺍﯾﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺐ
ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺴﺘﻪ ﯼ ﺩﺭﺩ
ﺑﻪ ﻓﺼﻞ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﯾﻘﯿﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﺻﺒﻮﺭﯼ
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻗﺎﺻﺪﯼ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﺭﯼ
ﺑﺰﻥ ﺑﺎﺭﺍﻥ، ﺑﺰﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﻡ ﮐﻦ