آلن برگمن
آن‌ها بعدها با سای کولمن در موزیکال صحنه‌ای «پرتره‌هایی در جاز: گالری ترانه‌ها» همکاری کردند که به نمایش دیگری به نام «مثل جاز» انجامید که در سال ۲۰۰۳ در مارک تیپر فوروم لس‌آنجلس اجرا شد.
پل ویلیامز، ترانه‌سرای برجسته و رئیس و رئیس هیئت‌مدیره ASCAP گفت: «آلن برگمن در کلاس و درجه نادری به عنوان ترانه‌سرا قرار داشت. او همراه با مارلین، قافیه‌های ظریف و تصاویر فراموش‌نشدنی خلق کرد که برای همیشه در خاطرات ما حک شده‌اند. من عاشق ترانه‌های او و بخشندگی روحش بودم. وقتی آلن در ابتدای راه به من انگیزه می‌داد، همان‌طور که می‌دانم برای بسیاری دیگر هم همین کار را کرد، این برایم به معنای کل دنیا بود. آلن، تو همیشه شاهزاده‌ی ترانه‌سرایی خواهی بود.»
آلن برگمن در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۱۹۲۵در بیمارستان بروکلین به دنیا آمد؛ مارلین کیت، همسرش، به طور اتفاقی سه سال بعد در همان بیمارستان به دنیا آمد، اما آن‌ها تا اواخر دهه ۱۹۵۰ در کالیفرنیا و زمانی که هر دو با یک ترانه سرا همکاری داشتند، یکدیگر را ملاقات نکردند.
آلن در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد موسیقی خود را از دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس (UCLA) گرفت. او بعدها در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت که توسط ترانه‌سرای شناخته‌شده جانی مرس راهنمایی شده بود.
مارلین و آلن در فوریه ۱۹۵۸ ازدواج کردند و تمام دوران حرفه‌ای‌شان را به عنوان همکاران حرفه‌ای سپری کردند. از آثار اولیه آن‌ها می‌توان به «زیبا و راحت»، قطعه اصلی آلبوم سیناترا که با اسپنس نوشته شده بود، و «پرنده زرد»، قطعه‌ای از موسیقی کالیپسو برای آلبوم نورمن لوباف ۱۹۵۹ اشاره کرد.
آلن در آن مصاحبه برای بنیاد موسیقی فیلم گفت: «ما شور و شادی زیادی برای نوشتن داشتیم. عاشق نوشتن بودیم. هر روز می‌نوشتیم. وقتی کاری را که انجام می‌دهی دوست داشته باشی و با کسی که دوستش داری انجام دهی، همه چیز آسان‌تر می‌شود.»
او فرآیند همکاری‌شان را اینگونه توضیح داد: «یکی خالق است و دیگری ویراستار و این نقش‌ها در چند ثانیه تغییر می‌کند. مثل بازی پاس دادن و گرفتن توپ است، رفت و برگشت. وقتی چهار یا هشت میزان می‌نویسیم، من آن‌ها را می‌خوانم، پس خواندن بخشی از فرآیند است. این یک ارتباط مداوم رفت و برگشت است.»
فیلم «در گرمای شب»، با صدای ری چارلز، نقطه‌ی عطف بزرگی در کار آن‌ها بود که در سال ۱۹۶۷ با آهنگساز کوئینسی جونز همکاری کردند؛ آن‌ها بعداً برای فیلم‌های «جان و ماری» و «فرار» هم با جونز همکاری داشتند.
فیلم‌های دیگر آن‌ها شامل همکاری با گروزین در «و عدالت برای همه» و «برای پسران»، با ویلیامز در «فیتزویلی» و «پیت و تیلی»، با جانی ماندل در «آرزوهای تابستانی، رؤیاهای زمستانی» و «هارپر»، با مانچینی در «شاد و خرم» و «راه‌های پشتی»، با المر برنشتاین در «از ظهر تا سه»، با جری گلدسمیت در «خانه روسیه»، با جان باری در «خارج از آفریقا» و با هاوارد در «شاهزاده‌ی جزر و مد» بودند.
خوانندگانی که ترانه‌های برگمن را اجرا کردند، علاوه بر سیناترا، استرایسند و چارلز، شامل فرد آستر، نیل دایموند، تونی بنت، مورین مک‌گاورن، مایکل فاینستین، پتی آستین و جیمز اینگرام بودند.
برگمن‌ها در سال ۱۹۸۰ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان وارد شدند و در سال ۱۹۹۷ جایزه جانی مرسر را دریافت کردند.
آن‌ها در سال ۱۹۹۵ جایزه عمر حرفه‌ای از آکادمی ملی ترانه‌سرایان و در سال ۲۰۰۲ جایزه فرماندار از انجمن ملی علوم و هنرهای ضبط (NARAS) و در سال ۲۰۱۳ جایزه هیئت امنای این انجمن را دریافت کردند.
بازماندگان این خانواده دخترشان به نام جولی و یک نوه است. بنا بر اعلام سخنگوی خانواده جشن صد سالگی که پیش‌تر برای ۱۱ سپتامبر در سالن Broad Stage در سانتا مونیکا، کالیفرنیا برنامه‌ریزی شده بود (با حضور مهمانانی چون سث مک‌فارلین، مایکل فاینستین، دیو گروزین و جکسون براون) طبق برنامه برگزار خواهد شد و به عنوان جشن کارهای برگمن‌ها برگزار می‌شود.
سرچشمه: خبرآنلاین
#شبکه_خبری_رهانیوز
#رها_نیوز
┄┅═✧❁💠❁✧═┅┄
https://newsnetworkraha.blogfa.com
https://t.me/newsnetworkraha
پل ویلیامز، ترانه‌سرای برجسته و رئیس و رئیس هیئت‌مدیره ASCAP گفت: «آلن برگمن در کلاس و درجه نادری به عنوان ترانه‌سرا قرار داشت. او همراه با مارلین، قافیه‌های ظریف و تصاویر فراموش‌نشدنی خلق کرد که برای همیشه در خاطرات ما حک شده‌اند. من عاشق ترانه‌های او و بخشندگی روحش بودم. وقتی آلن در ابتدای راه به من انگیزه می‌داد، همان‌طور که می‌دانم برای بسیاری دیگر هم همین کار را کرد، این برایم به معنای کل دنیا بود. آلن، تو همیشه شاهزاده‌ی ترانه‌سرایی خواهی بود.»
آلن برگمن در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۱۹۲۵در بیمارستان بروکلین به دنیا آمد؛ مارلین کیت، همسرش، به طور اتفاقی سه سال بعد در همان بیمارستان به دنیا آمد، اما آن‌ها تا اواخر دهه ۱۹۵۰ در کالیفرنیا و زمانی که هر دو با یک ترانه سرا همکاری داشتند، یکدیگر را ملاقات نکردند.
آلن در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد موسیقی خود را از دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس (UCLA) گرفت. او بعدها در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت که توسط ترانه‌سرای شناخته‌شده جانی مرس راهنمایی شده بود.
مارلین و آلن در فوریه ۱۹۵۸ ازدواج کردند و تمام دوران حرفه‌ای‌شان را به عنوان همکاران حرفه‌ای سپری کردند. از آثار اولیه آن‌ها می‌توان به «زیبا و راحت»، قطعه اصلی آلبوم سیناترا که با اسپنس نوشته شده بود، و «پرنده زرد»، قطعه‌ای از موسیقی کالیپسو برای آلبوم نورمن لوباف ۱۹۵۹ اشاره کرد.
آلن در آن مصاحبه برای بنیاد موسیقی فیلم گفت: «ما شور و شادی زیادی برای نوشتن داشتیم. عاشق نوشتن بودیم. هر روز می‌نوشتیم. وقتی کاری را که انجام می‌دهی دوست داشته باشی و با کسی که دوستش داری انجام دهی، همه چیز آسان‌تر می‌شود.»
او فرآیند همکاری‌شان را اینگونه توضیح داد: «یکی خالق است و دیگری ویراستار و این نقش‌ها در چند ثانیه تغییر می‌کند. مثل بازی پاس دادن و گرفتن توپ است، رفت و برگشت. وقتی چهار یا هشت میزان می‌نویسیم، من آن‌ها را می‌خوانم، پس خواندن بخشی از فرآیند است. این یک ارتباط مداوم رفت و برگشت است.»
فیلم «در گرمای شب»، با صدای ری چارلز، نقطه‌ی عطف بزرگی در کار آن‌ها بود که در سال ۱۹۶۷ با آهنگساز کوئینسی جونز همکاری کردند؛ آن‌ها بعداً برای فیلم‌های «جان و ماری» و «فرار» هم با جونز همکاری داشتند.
فیلم‌های دیگر آن‌ها شامل همکاری با گروزین در «و عدالت برای همه» و «برای پسران»، با ویلیامز در «فیتزویلی» و «پیت و تیلی»، با جانی ماندل در «آرزوهای تابستانی، رؤیاهای زمستانی» و «هارپر»، با مانچینی در «شاد و خرم» و «راه‌های پشتی»، با المر برنشتاین در «از ظهر تا سه»، با جری گلدسمیت در «خانه روسیه»، با جان باری در «خارج از آفریقا» و با هاوارد در «شاهزاده‌ی جزر و مد» بودند.
خوانندگانی که ترانه‌های برگمن را اجرا کردند، علاوه بر سیناترا، استرایسند و چارلز، شامل فرد آستر، نیل دایموند، تونی بنت، مورین مک‌گاورن، مایکل فاینستین، پتی آستین و جیمز اینگرام بودند.
برگمن‌ها در سال ۱۹۸۰ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان وارد شدند و در سال ۱۹۹۷ جایزه جانی مرسر را دریافت کردند.
آن‌ها در سال ۱۹۹۵ جایزه عمر حرفه‌ای از آکادمی ملی ترانه‌سرایان و در سال ۲۰۰۲ جایزه فرماندار از انجمن ملی علوم و هنرهای ضبط (NARAS) و در سال ۲۰۱۳ جایزه هیئت امنای این انجمن را دریافت کردند.
بازماندگان این خانواده دخترشان به نام جولی و یک نوه است. بنا بر اعلام سخنگوی خانواده جشن صد سالگی که پیش‌تر برای ۱۱ سپتامبر در سالن Broad Stage در سانتا مونیکا، کالیفرنیا برنامه‌ریزی شده بود (با حضور مهمانانی چون سث مک‌فارلین، مایکل فاینستین، دیو گروزین و جکسون براون) طبق برنامه برگزار خواهد شد و به عنوان جشن کارهای برگمن‌ها برگزار می‌شود.
سرچشمه: خبرآنلاین
#شبکه_خبری_رهانیوز
#رها_نیوز
┄┅═✧❁💠❁✧═┅┄
https://newsnetworkraha.blogfa.com
https://t.me/newsnetworkraha
- ۹۹۵
- ۳۰ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
