سال 96..

سال 96..
عجب سالی نکویی .
شوشتری به زدوبند های پشت پرده نیکوئی نیز اشاره کرد و گفت:

" ایشان وقیحانه هم می‌گوید من به مدیران قبلی ۴.۷ میلیارد تومان داده ام، در تمام بازجویی ها هم گفته‌ام که ۴.۷ میلیارد تومان دادم که این ۸۰ میلیارد تومان را به من دادند، تو آن را می‌توانی برای من زنده کنی؟. من یک بار به شوخی به او گفتم ۴.۲ میلیارد تومان دادی، گفت آقا درستش کن، ۴.۷ میلیارد تومان دادم."

این مسوول وصول مطالبات درباره سختی پیگیری قضایی و اجرای حکم صادر شده از سوی دستگاه قضاء در قبال این نوع بدهکاران بانکی هم گفت:

" هیچ کس حاضر نیست برود حکم جلب آنها را اجرا کند، برای این‌که این آدم، یک آدم مطبوعات‌چی اصلاح‌طلب است، واقعا می‌ترسند بروند جلو!"

متاسفانه این مساله به یک واقعیت تلخ در جامعه ما بدل شده که متهمین اقتصادی که به واسطه ارتباطات مسموم، شکل دادن شبکه‌های فساد مالی و رانت، به صورت غیرقانونی به منابع کلان بانکی دست پیدا کرده‌اند، بخشی از این سرمایه بادآورده را وارد عرصه رسانه‌داری، فیلمسازی و ورزش می کنند، تا علاوه بر پولشویی، وجهه اجتماعی برای خود کسب کنند و از آن مهم‌تر، با ابزار رسانه‌ای، یک اهرم فشار هم در برابر دستگاه قضا داشته باشند. از این رو، تصادفی نیست که از یک سو، یک متهم فساد مربوط به بانک سرمایه تمام قد وارد عرصه تهیه کنندگی فیلم و سریال می شود و متهم دیگر، بخشی از پول خود را صرف راه‌اندازی و اداره روزنامه می کند.