ﻣﻦ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ
ﭘﻨﺪﻫﺎﯼ ﻋﻘﻞ ﺩﻭﺭ ﺍﻧﺪﯾﺶ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺩﺭﺩ ﺁﺷﻨﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﮐﻨﻢ
ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻫﻢ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﮐﻨﻢ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﻢ ﺩﻝ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺵ
ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﯾﺪﻧﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺵ
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ
ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﻭﻟﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﻮﯼ
ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ
ﺗﻠﺨﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ ﺭﺍ
ﭘﻨﺪﻫﺎﯼ ﻋﻘﻞ ﺩﻭﺭ ﺍﻧﺪﯾﺶ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺩﻝ ﺩﺭﺩ ﺁﺷﻨﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﮐﻨﻢ
ﺑﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﻫﻢ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﮐﻨﻢ
ﻣﯽ ﺭﻭﻡ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﻢ ﺩﻝ ﺷﺎﺩ ﺑﺎﺵ
ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ ﺩﯾﺪﻧﻢ ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺵ
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ
ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﻭﻟﯽ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﻮﯼ
ﺁﺭﺯﻭ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ
ﺗﻠﺨﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ ﺭﺍ
- ۱.۱k
- ۱۹ مرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
