بسم الله الرحمن الرحیم
15 - و انسان را به نیکی کردن به پدر و مادر خود سفارش کردیم مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را بر زمین نهاد، و [دوران] حمل و از شیر گرفتن او سی ماه است، تا آن که به رشد کامل خود برسد و به چهل سال برسد، می‌گوید: پروردگارا! بر دلم بیفکن تا نعمتی را که به من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که آن را خوش داری، و فرزندانم را برایم شایسته گردان به راستی من به درگاه تو توبه آوردم و من از تسلیم شدگانم
16 - آنان کسانی‌اند که بهترین عملی را که انجام داده‌اند از ایشان می‌پذیریم و از بدی‌هایشان در زمره بهشتیان در می‌گذریم وعده‌ی راستی که وعده داده می‌شدند
17 - و آن که به پدر و مادر خود گفت: اف بر شما! آیا به من وعده می‌دهید که [از قبر] بیرون آورده می‌شوم و حال آن که پیش از من نسل‌ها گذشتند [و برنخاستند]، و آن دو به [درگاه] خدا زاری می‌کنند که: وای بر تو! ایمان بیاور، وعده‌ی خدا حق است، و او پاسخ می‌دهد: اینها جز افسانه‌های گذشتگان نیست
18 - آنان کسانی‌اند که وعده‌ی عذاب بر آنها در [زمره‌ی] گروه‌هایی از جن‌ّ و انس که پیش از آنها بگذشتند حتمی شد که بی‌تردید آنها زیانکار بودند
19 - و برای هر یک [از مؤمن و کافر] بر حسب آنچه انجام داده‌اند درجاتی است، و تا [خدا پاداش] اعمالشان را تمام بدهد، و آنها مورد ستم واقع نخواهند شد
20 - و آن روز که کافران بر آتش عرضه شوند، [به آنها گفته شود:] نعمت‌های پاکیزه [و خوشی‌های] خود را در زندگی دنیایتان [از بین] بردید و از آنها برخوردار شدید، پس امروز به سزای آن که در زمین به ناحق سرکشی می‌کردید و به سبب آن که نافرمانی می‌کردید به عذابی خفت‌بار کیفر می‌بینید
16 - آنان کسانی‌اند که بهترین عملی را که انجام داده‌اند از ایشان می‌پذیریم و از بدی‌هایشان در زمره بهشتیان در می‌گذریم وعده‌ی راستی که وعده داده می‌شدند
17 - و آن که به پدر و مادر خود گفت: اف بر شما! آیا به من وعده می‌دهید که [از قبر] بیرون آورده می‌شوم و حال آن که پیش از من نسل‌ها گذشتند [و برنخاستند]، و آن دو به [درگاه] خدا زاری می‌کنند که: وای بر تو! ایمان بیاور، وعده‌ی خدا حق است، و او پاسخ می‌دهد: اینها جز افسانه‌های گذشتگان نیست
18 - آنان کسانی‌اند که وعده‌ی عذاب بر آنها در [زمره‌ی] گروه‌هایی از جن‌ّ و انس که پیش از آنها بگذشتند حتمی شد که بی‌تردید آنها زیانکار بودند
19 - و برای هر یک [از مؤمن و کافر] بر حسب آنچه انجام داده‌اند درجاتی است، و تا [خدا پاداش] اعمالشان را تمام بدهد، و آنها مورد ستم واقع نخواهند شد
20 - و آن روز که کافران بر آتش عرضه شوند، [به آنها گفته شود:] نعمت‌های پاکیزه [و خوشی‌های] خود را در زندگی دنیایتان [از بین] بردید و از آنها برخوردار شدید، پس امروز به سزای آن که در زمین به ناحق سرکشی می‌کردید و به سبب آن که نافرمانی می‌کردید به عذابی خفت‌بار کیفر می‌بینید
- ۲.۶k
- ۲۵ اسفند ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
