سرمبارک امام حسین (ع)در مجلس یزید......... از امام سجا

سرمبارک امام حسین (ع)در مجلس یزید......... از امام سجاد نقل شده است وقتی سر امام را برای یزید آوردند مجالس میخواری را برقرار می کرد و سر مقدس را می آورد و پیش خود می گذاشت و بر او می می ریخت و خودش می خورد. یک روز ایلچی که از اشراف روم بود و در مجلس یزید حضور داشت پرسید ای پادشاه عرب، این سر از کیست؟ یزید گفت: تو را با این سر چکار؟ گفت من نزد پادشاه خودم برگردم هر چه که دیدم از من می پرسد لذا دوست دارم نام صاحبش را بدانم تا در شادی تو شریک باشم، یزید گفت این سر حسین بن علی (ع) است آن نصرانی گفت وای بر تو دین من بهتر از دین توست پدرم از نوادگان داود (ع) است و میان من و او پدران بسیاری است و با این واسطه مرا بزرگ می شمارند و از خاک پایم برای تبرک می برند ولی شما پسر پیغمبر خود را می کشید. این چطور دینی است؟

یزید گفت این تصرانی را بکشید تا مرا در کشورش رسوا نکند چون نصرانی چنین دید گفت می خواهی مرا بکشید حلا که اینطور است بدان که من دیشب پیغمبر شما را در خواب دیدم و به من گفت ای نصرانی ، تو از هل بهشتی منم از سخن پیغمبر شما نصیحت شدم اکنون می گویم اشهدان لا اله الا الله و اشهدان محمداً رسول لله و .... سپس برخاست و سر حسین را به سینه چسباند و او را می بوسید تا اینکه او را کشتند.

سید مرتضی فرموده اند سر حسین (ع) را به کربلا برگرداندند و به تن شریفش وصل نمودند البته اقوال بسیار است مثلا در قبرستان بقیع قبرستان باب القرادیس در دمشق، ولی اقوال شیعه که صحیح روایات است داریم که یزید تمام سرهای شهدا را به امام سجاد داد و حضرت آنها را روز بیست صفر به بدنها ملحق نمود و سپس به سوی مدینه حرکت کردند با کاروان اسرا.

حرم امام حسین از شام به سوی مدینه در ملهوف ذکر شده وقتی حرم امام به عراق رسیدند به راهنمای خود گفتند ما را از راه کربلا ببر وقتی به قتلگاه شهدا رسیدند دیدند جابر عبدالله انصاری و جمعی از بنی هاشم برای زیارت قبر حسین آمده اند و با گریه و زاری از هم دیدار کردند و ما تمی جگرسوز بر پا گردید و زنان اطراف همه جمع شدند و چند روزی عزاداری برپا شد از کربلا به سوی مدینه حرکت نمودند.

امام سجاد (ع) مادرش شهربانو دختر بزرگ گردشاه ایران بن شهریار بن کسری بود که هنگام زایمان امام سجاد (ع) رحلت نمود .

حضرت علی اکبر مادرش لیلی دختر ابی مره بن مسعود ثقفی است.

حضرت علی اصغر مادرش رباب دختر امرء القیس بن عدی کلبی است که بعد از شهادت امام حسین (ع) یکسال بیشتر زندگی نکرد و حتی یکبار هم، زیر سایه نرفت یا ننشست تا اینکه رحلت نمود.

در تاریخ 6 نفر دائم الگریه بودند تا آخر عمرشان نوح برای گمراهی قومش ، آدم از پشیمانی می نگریست ،یعقوب در فراق فرزندش یوسف، یحیی از ترس آتش جهنم ، حضرت زهرا (س) در فراق مرگ حضرت رسول اکرم (ص)،و امام سجاد.