دم ِ دستی ترین حالت عاشق شدن ، همین هایی ست که برای همه م
دم ِ دستی ترین حالت عاشق شدن ، همین هایی ست که برای همه ما پیش آمده است و یا می آید . مثلا یک روز توی ایستگاه مترو کسی را می‌بینیم که تن و بدنمان را می لرزاند با نگاهش . میخندد و قند توی دلمان آب می‌شود ، راه می رود و آب دهانمان خشک می‌شود . حرف می‌زند و انگار که بهترین صدای دنیا را دارد و...
بعد فکر می‌کنیم که لابد غیر عادی ترین اتفاق دنیا برایمان افتاده است . . بعد اگر جرات داشته باشیم نزدیک می‌شویم ، سر صحبت را باز می‌کنیم و ... .
این ساده ترین ، پیش پا افتاده ترین و بدیهی ترین حالت عاشق شدن است که تقریبا برای هر آدمی حداقل یکبار در طول زندگی‌اش پیش می آید و در آن لحظه فکر میکند متفاوت ترین ، خاص ترین و ناب ترین حالت عاشقی به سراغش آمده است .
اما از یک جایی به بعد ، این آب دهان خشک شدن ها ، موی تن سیخ شدن ها ، قند توی دل آب شدن ها ، اول تو قطع کن ها ، رسیدی خبر بده ها ، الهی قربونت برم های از دل ، با هم آهنگ پِلی کردن ها ، دست توی دست قدم زدن های طولانی ، شب و نصفه شب زنگ زدن ها ، تا خود صبح گوشه ی اتاق با صدای آرام حرف زدن ها ، رنگ ِ لباس را با رنگ ِ دلخواه‌اش سِت کردن ها و دوستت دارم های متوالی و پرتکرار تمام می شوند . یا در بهترین حالت کمرنگ می شوند .
اینجاست که باید عاشق شد .
درست اینجاست که ناب ترین و خاص ترین و واقعی ترین حالت ِ عاشقی باید جرقه بخورد .
درست جایی که فکر میکنی همه چیز تمام شده است ، وقتی میخندد ببینی که هنوز توی دلت چیزی هُرّی می افتد پایین . درست جایی که فکر میکنی سرو کله ی روزمرگی پیدا شده است ! بد ِ ماجرا اینکه ، اغلب ما به این حالت که رسیده ایم ، رابطه را بوسیده ایم و گذاشته ایم کنار .
که تمام شده است . که دیگر ارزشی ندارد . که کو عشق ؟ کو علاقه ؟
اما هستند کسانی که درست همینجا ، عزم ِ‌خود را جزم میکنند ، گوشی را برمیدارند ، شماره اش را میگیرند و میگویند : دوستت دارم .
عاشقت که نه ، دلواپست هستم . دیوانه ات که نه ، دلتنگت هستم .
تنها آدم روی زمین که نه ، اما برای من تمام دنیا شده ای . زیباترین که نه ، قشنگ ترین ِ من شده ای . متفاوت ترین که نه ، نزدیک ترینی ! بر میگردی ؟!
- من اگر پیر شوم برای جوان ها این آرزو را خواهم کرد : خدا کند درست جایی که فکرش را هم نمی کنید ، دوستت دارمی بشنوید که دنیا را برایتان گلستان کند . از آن دوستت دارم های شناسنامه دار ، پدر و مادر دار ، ریشه دار.
بعد فکر می‌کنیم که لابد غیر عادی ترین اتفاق دنیا برایمان افتاده است . . بعد اگر جرات داشته باشیم نزدیک می‌شویم ، سر صحبت را باز می‌کنیم و ... .
این ساده ترین ، پیش پا افتاده ترین و بدیهی ترین حالت عاشق شدن است که تقریبا برای هر آدمی حداقل یکبار در طول زندگی‌اش پیش می آید و در آن لحظه فکر میکند متفاوت ترین ، خاص ترین و ناب ترین حالت عاشقی به سراغش آمده است .
اما از یک جایی به بعد ، این آب دهان خشک شدن ها ، موی تن سیخ شدن ها ، قند توی دل آب شدن ها ، اول تو قطع کن ها ، رسیدی خبر بده ها ، الهی قربونت برم های از دل ، با هم آهنگ پِلی کردن ها ، دست توی دست قدم زدن های طولانی ، شب و نصفه شب زنگ زدن ها ، تا خود صبح گوشه ی اتاق با صدای آرام حرف زدن ها ، رنگ ِ لباس را با رنگ ِ دلخواه‌اش سِت کردن ها و دوستت دارم های متوالی و پرتکرار تمام می شوند . یا در بهترین حالت کمرنگ می شوند .
اینجاست که باید عاشق شد .
درست اینجاست که ناب ترین و خاص ترین و واقعی ترین حالت ِ عاشقی باید جرقه بخورد .
درست جایی که فکر میکنی همه چیز تمام شده است ، وقتی میخندد ببینی که هنوز توی دلت چیزی هُرّی می افتد پایین . درست جایی که فکر میکنی سرو کله ی روزمرگی پیدا شده است ! بد ِ ماجرا اینکه ، اغلب ما به این حالت که رسیده ایم ، رابطه را بوسیده ایم و گذاشته ایم کنار .
که تمام شده است . که دیگر ارزشی ندارد . که کو عشق ؟ کو علاقه ؟
اما هستند کسانی که درست همینجا ، عزم ِ‌خود را جزم میکنند ، گوشی را برمیدارند ، شماره اش را میگیرند و میگویند : دوستت دارم .
عاشقت که نه ، دلواپست هستم . دیوانه ات که نه ، دلتنگت هستم .
تنها آدم روی زمین که نه ، اما برای من تمام دنیا شده ای . زیباترین که نه ، قشنگ ترین ِ من شده ای . متفاوت ترین که نه ، نزدیک ترینی ! بر میگردی ؟!
- من اگر پیر شوم برای جوان ها این آرزو را خواهم کرد : خدا کند درست جایی که فکرش را هم نمی کنید ، دوستت دارمی بشنوید که دنیا را برایتان گلستان کند . از آن دوستت دارم های شناسنامه دار ، پدر و مادر دار ، ریشه دار.
- ۷.۶k
- ۰۲ تیر ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط