لولت مثله مویزهِ قد و بالِی تو چنار

لولت مثله مویزهِ قد و بالِی تو چنار

خش وَ حالِ دله او،هرکه شویی بُی تِنه یار

دور و ور دشت دلت کهره شکالل وَ زرن

مونه دیرت نکو بُی پرخَک و بالَک تو حمار

بُره خشتر منه گرما کومه پر ایکنه سیت

ناز کم کن وَ اصیلی مثه اشتر بخه خار

درسهِ زردم و رنگُم نقشنگهِ مثه گُل

خار دارن بخدا یی علفل تازه بهار

تو خو دونی که هنی عاشق و دل باختتم

تو وفا کن که وفادار نسی سی دله زار

سرگشته