3- دولت فدرال جهانی (با گفتگوی سویدا معانی)

برای ایجاد تحول در روابط بین‌الملل و تغییر از نظام دولت-ملت به نظام فدرال جهانی می‌توان از یک حوزه‌ی محدود اقتصادی مثل حوزه‌ی دسترسی به انرژی یا آب آشامیدنی شروع کرد و نهادی فراملی و جهانی تأسیس کرد که مسئولیت مدیریت این منبع را بر عهده داشته باشد و از توزیع منصفانه‌ی آن میان همه‌ی ملت‌ها اطمینان حاصل کند. اعضای این هیئت به طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط مردم جهان انتخاب خواهند شد و در نتیجه این افراد نماینده‌ی آن‌ها خواهند بود. برای جلوگیری از کمبود بودجه‌ای که اکنون همه‌ی نهادهای بین‌المللی، از جمله سازمان ملل، با آن دست در گریبان‌اند تأمین مالی این سازمان از وضع مالیاتی مختصر بر تولید انرژی یا استفاده‌ از آب انجام می‌شود. بودجه‌ی مستقل سبب خواهد شد که تمامی اعضایی که برای عضویت در این سازمان انتخاب می‌شوند بتوانند بدون احساس فشار از جانب کشورهایشان عمل کنند و بر اساس منافع همه‌ی مردم دنیا تصمیم بگیرند. این سازمان تصمیمات خود را پس از مشورت‌های همه‌جانبه و صادقانه اخذ خواهد کرد و تصمیماتش مبتنی بر رأی‌ اکثریت خواهد بود و نه توافق همه‌ی اعضا. با تداوم فعالیت و توسعه‌ی چنین هیئتی به مرور الگویی به دست خواهد آمد و این اعتماد در جامعه‌ی بین‌المللی ایجاد خواهد شد که چنین رویکردی به حکمرانی جهانی امکان‌پذیر است. در چنین مسیری ــ به گفته‌ی ژان مونه با اضافه کردن حلقه‌هایی به زنجیره‌ی همواره در حال توسعه‌ی یکپارچگی ــ در نهایت به نقطه‌ای خواهیم رسید که به ایجاد یک هیئت مقننه‌ی جهانی، یک هیئت مجریه‌ی جهانی که پشتوانه‌ی یک نیروی ارتش دائمی را دارد، و سرانجام یک دادگاه جهانی که دارای صلاحیت قضایی و قدرت تنفیذ قوانین بین‌المللی و احکام دادگاه جهانی است، مبادرت خواهیم کرد. در این ‌باره در کتابِ پلی به حکمرانی جهانی: پرداختن به تغییرات اقلیمی، توزیع انرژی و گسترش تسلیحات هسته‌ای به طور مفصل توضیحاتی داده‌ام که شاید برای خوانندگان شما جالب باشد.