خداوند می فرماید :

خداوند می فرماید :
«اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ*
وَإِنْ یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَیَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرّ»ٌ
(سوره القمر : آیات یک و دو ).
«قیامت هرچه زودتر فرا می رسد و (در آن) ماه به دو نیم می گردد . و اگر (مشرکان) نشانه های بزرگ (الهی )را ببینند از آن رویگردان می شوند و می گویند : جادوی گذرا و ناپایداری است.»
سیدنا انس رضی الله عنه می گوید : اهل مکه از رسول الله خواستند تا به آنان معجزه ای ارایه کند . رسول الله به آنها شکافتن ماه را ارایه داد .
عبدالله بن مسعود رضی الله عنه می گوید : ما با رسول الله در منا بودیم که ناگهان ماه به دونیم شد . یک تکه ی آن بر پشت کوه و یک تکه ی آن در جلو کوه قرار داشت .رسول الله فرمود : «نگاه کنید.»
ابن عباس رضی الله عنه می گوید : مشرکان گرد آن حضرت جمع شدند و گفتند : اگر در ادعای پیامبری ات راست می گویی ٬ پس ماه را برای ما دونیم کن که یک نیم آن برکوه ابوقُبَیص و نیم دیگر آن برکوه قُعَیقِعان باشد . شب نیز شب چهاردهم بود . رسول الله از پروردگارش خواست تا به او توان انجام این خواسته ی مشرکان را بدهد. آنگاه ماه دو نیم شد یک نیم آن بر کوه ابوقبیص و نیم دیگر آن بر کوه قعیقان قرار گرفت . رسول الله فرمود :«نگاه کنید».