ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ

ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺩﺧﺘﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ ﯾﮏ ﮐﻤﺪ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﮐﻔﺸﻬﺎﯼ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﺩﺍﺭِ ﺩﻩ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﻧﻪ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﻬﺎﯼ ﺷﺐِ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ
ﻧﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﺎﺭﮐﺪﺍﺭ ﻭ ﮔﺮﺍﻥ
ﻧﻪ ﺩﮐُﻠﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﮑﺴﯽ
ﻧﻪ ﮐﯿﻔﻬﺎﯼ ﻟﻮﯾﯿﺲ ﻭﯾﻠﺘﻮﻥ
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ...
ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖِ ﺟﯿﻦ ﻭ ﺗﯽ ﺷﺮﺕ ﻭ ﺗﺎﭘﻬﺎﯼِ ﺭﻧﮕﯽِ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﻡ
ﺁﻝ ﺍﺳﺘﺎﺭﯼ ﺑﭙﻮﺷﻢ ﻭ ﻫﻨﺪﺯﻓﺮﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺵ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ ﻭ
ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﻢ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭﻡ
ﻣﻦ ﭘﯿﺮﺍﻫﻨﻬﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻦِ ﮐﺴﯽ ﻧﺒﯿﻨﯽ
ﺑﺎ ﮔﻠﻬﺎﯼِ ﺭﯾﺰِ ﯾﺎﺱ ﺭﺍ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺳﭙُﺮﺕ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﺍﺯ ﻣُﺪ ﺍُﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮِ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺍﻧﻢ
ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ
ﺭﻧﮓِ ﭘﺎﺭﺗﯽ ﻫﺎﯼِ ﭘﺮ ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﻡ
ﺍﻣﺎ ﺗﺎ ﺩﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺒﻬﺎ ﺑﯿﺨﻮﺍﺑﯽ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ
ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ
ﮔﺎﻫﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑُﺮﺩﻩ
ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﻓﺮﺩﺍ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ﻭ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑُﺮﺩﻩ .....
ﻣﻦ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻫﻢ ﻣﯿﺨﻨﺪﻡ
ﮔﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﻐﻀﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺰﻧﺪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪﺍﯼِ ﺑﻠﻨﺪِ ﺧﻨﺪﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻧﻤﯿﺘﺮﺳﻢ
ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﻫﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻦ ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺘﯽ ﺑﯽ ﮐﻼﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮِ ﺭﻭﯼ ﺯﻣﯿﻨﻢ ....
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺻﻼ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺷﺎﻝِ ﺳﺮﻡ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﻝِ ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ
ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨﻢ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ
ﺳﺎﺩﻩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﺑﯿﺨﯿﺎﻝِ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﻫﺎﯼِ ﮐﻔﺶِ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥِ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ
ﮐﺘﺎﻧﯽ ﭘﻮﺷﯽ ﻣﺜﻞِ ﻣﻦ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ !
ﻣﻦ ﺳﺎﺩﮔﯿﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺣﺲ ﻭ ﻣُﺪﯼ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﻓﺮﻭﺧﺖ . .