ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻣﯽﻧﻮﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮ

ﺩﻭﺳﺘﯽ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺎﯼ ﺭﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻤﺮﻧﮓ ﻣﯽﻧﻮﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﻔﻬﻤﯿﻢ ﮐﻪ ﺁﺏ ﺟﻮﺵ ﻧﯿﺴﺖ. ﭼﺮﺑﯽ ﻭ ﻧﻤﮏ ﻫﻢ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯽﺧﻮﺭﺩ ، ﻭﺭﺯﺵ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻋﻠﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪﯾﻢ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﮑﺘﻪ ﻣﯽﺁﻭﺭﺩ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﺳﮑﺘﻪ ﻗﻠﺒﯽ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ ! ﺩﻭﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺍﺯ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﯽﻧﺎﻟﯿﺪ ﻭ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﻢ ، ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯽﺭﺳﻢ ﺧﺸﮏ ﻣﯽﺷﻮﺩ ، ﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑود. ﭼﻨﺪﯼ ﭘﯿﺶ ﯾﮏ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﮔﺮﯾﺨﺖ . ﺑﻪ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺭﺍﻩ ﺁﻫﻦ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ ﺳﻮﺍﺭ ﯾﮏ ﻭﺍﮔﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﮔﻦ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻗﻄﺎﺭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ . ﺍﻭ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﻭﺍﮔﻦ ﻓﺮﯾﺰﺭ ﻗﻄﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . "ﺭﻭﯼ ﺗﮑﻪ ﮐﺎﻏﺬﯼ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺎﯼ ﺑﺪ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ، ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﻮﻡ ". ﻭﻗﺘﯽ ﻗﻄﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ ، ﻣﺎﻣﻮﺭﯾﻦ ﺑﺎ ﺟﺴﺪ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﻭ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺰﺭ ﻗﻄﺎﺭ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ، ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﯾﻤﺎﻥ ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺁﯾﺪ. ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺎﺩﯼ ﺑﺎﺷﯿﻢ ، ﺷﺎﺩﯼ ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻏﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ ، ﻏﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﯽﺁﯾﺪ . ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺍﻓﮑﺎﺭﺗﺎﻥ ﺑﺎﺷﯿﺪ...