ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻴﺎﻫﻮﻱ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﺯﺍﺭ

ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻴﺎﻫﻮﻱ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﺯﺍﺭ
ﺟﮕﺮ ﻣﻴﺪﺭﺩ ﻫﻮ ﻫﻮﻱ ﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭ
ﻓﻘﻂ ﺑﺮﻕ ﭼﺸﻢ ﻋﻠﻲ ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ
ﻛﻪ ﺻﺪ ﺩﺷﺖ ﻟﺸﻜﺮ ﺷﻮﺩ ﺗﺎﺭﻭﻣﺎﺭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﺰﻡ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﻭﻟﻲ
ﻓﻘﻂ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﻟﻔﺮﺍﺭ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻭﺟﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻱ
ﻛﻪ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﺍﺯ ﺧﺼﻢ ﺳﻨﮓ ﻣﺰﺍﺭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ﺍﻳﻦ ﺗﻴﻎ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﭼﻴﺴﺖ
ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﺯ ﺳﭙﺎﻫﻲ ﺩﻣﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﻭﻱ ﺍﻭ ﺑﺎﺧﺘﻪ
ﻋﻠﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩﺵ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺶ ﭘﺮ ﻛﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﺗﻴﻎ ﺧﻮﺩ ﻗﺒﺮ ﻟﺸﻜﺮ ﻛﻨﺪ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺳﺖ ﻳﺪﺍﻟﻠﻬﻲ ﺍﺵ
ﻋﻴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺯ ﺧﻴﺒﺮ ﻛﻨﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﺩﺭ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻗﻠﻌﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻛﻨﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﺩﺭ ﺭﺍ ﻛﻪ ﻛﻢ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺟﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻛﻨﺪ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﻭﺯ ﺍﺯﻝ ﺩﺳﺖ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﻴﻨﻪ ﺳﻴﻤﺎﻱ ﺣﻴﺪﺭ ﻛﻨﺪ