میدونی دلبر

میدونی دلبر
من میخواستم عاشقت باشم،
میخواستم تو تنها مردی باشی که میبوسمش
میخواستم فقط کنار من بخندی،
میخواستم من تنها کسی باشم که کنارش حالت خوبه،
میخواستم تموم غم و غصه هاتو بخرم واسه خودم،
میخواستم همیشه بوی موهام روی زانوهات بمونه،
میخواستم جای ردِ رژِ لبِ قرمزم همیشه روی پیرهنت بمونه،
میخواستم کل دنیا من و تو رو با هم ببینن،
میخواستم من و تو رو همیشه با هم گیر بندازن،
میخواستم هرکی من و تو رو باهم دید بگه که من خیلی بهت میام!
میخواستم باهات برم سینما و اون فیلم عاشقانه ی معروف این روزا رو ببینم و کنارت بی وقفه گریه کنم تا تو زیر گوشم آروم بگی: من که هیچوقت تنهات نمیذارم دلبرک!
میخواستم همیشه جلوت خودم باشم، خودِ خودم، با تموم بی حوصلگی ها و بداخلاقیام!
میخواستم یه وقتا از ترس پشتت قایم شم، یه وقتا بدون دغدغه جلوت گریه کنم، یه وقتام از شادی تو بغلت قهقهه بزنم،
میخواستم تو تنها کسی باشی که بلده تو هر شرایطی آرومم کنه!
من... من میخواستم جونمو به پات بریزم؛
میخواستم باهات زندگی کنم
دلبر... همه چی میتونست خیلی قشنگتر بشه،
نخواستی
نذاشتی ...
وگرنه من، تو رو، خوب میخواستمت !