part7
#part7
پناه-بدازاینکه باعمه رفتیم شهر بازی و
شام خوردیم
اومدیم خونه
هوففففف خیلی خوشگذشت بابا دمت گرم
حامی-خواهش میکنم
بروزود بخواب که فردا
بتونی بیدار شی
پناه چشم
بزار غذای بیسکوی و بدم
رفتم غذاشو دادم یکمی باهاش بازی کردم
بیسکویت تواین یه سالی که بامن بود
حسابی توپل شده بود
یکم نازش کردم بد لباسامو عوض کردم
مسواکم و زدم
یکم از کرمیم که دکتر برای خشکی پوستم داده بود زدم
موهامو بافتم برنامه مدرسه فردامو حاضر کردم
یونیفرم مدرسممم گذاشتم اماده
وبد خوابید
حامی-داشتم فیلم میدیدم
فیلمم که تموم شد
نگاهی به پناه کردم ببینم خوابیده یانه
بد رفتم خودمم مواسکمو زدم تابخوابم
پناه کم کم داشت بزرگ میشد
یعنی الان غزل کجا بود
اصلا به پناه فکرمیکرد
اینا به من چه ربطی دارن اخه
غزل برای من مرده ...
گرفتم خوابیدم
-------------------------------------------------------------------------------------------
فرداصبح:
حامی-ساعت 6ونیم بیدار شدم دست و صورتمو شستم
بد پناه و بیدار کردم
پناههه
پناههه بابا
بلند شو دیرت میشه
پناه-نمیخوام خوابم میاددد
حامی-بلند شو بدو بلند شوببینممم بدوووو
بدوو بیسکویت و میبرم میدانزم تو کوچه هااا
پناه-اههه اخه کی الان میره مدرسه من میرم
حامی-فردا تعداد دانش اموزان ایران و جهان و براتون پیدا میکنم میگم پاشو ببینم
رفتم اشپزخونه صبحونه رو چیدم
پناه صبحونش و خورد رفت حاضر بشه
منم میز و جم کردم
لباسمو عوض کردم پناه رسوندم مدرسه
رفتم بانک چندتا کاراداری داشتم اونارو انجام دادم
ساعت2 رفتم دنبال پناه ازمدرسه
پناه -سلاممم
حامی-سلام مدرسه چطور بود
پناه-مدرسه بود دیگه
حامی-بد رفتیم خونه
محیا-دختر 22 ساله ای بود که اینجا برامون کار میکرد
سلامم
پناه-سلام خاله
محیا-سلام قشنگم مدرسه چطور بود
پناه-هی بد نبود
حامی-سلام
محیا-سلام
ناهارامادست
بکشم
پناه-وای اره خیلی گشمه
#mylost#حامیم#رمان
پناه-بدازاینکه باعمه رفتیم شهر بازی و
شام خوردیم
اومدیم خونه
هوففففف خیلی خوشگذشت بابا دمت گرم
حامی-خواهش میکنم
بروزود بخواب که فردا
بتونی بیدار شی
پناه چشم
بزار غذای بیسکوی و بدم
رفتم غذاشو دادم یکمی باهاش بازی کردم
بیسکویت تواین یه سالی که بامن بود
حسابی توپل شده بود
یکم نازش کردم بد لباسامو عوض کردم
مسواکم و زدم
یکم از کرمیم که دکتر برای خشکی پوستم داده بود زدم
موهامو بافتم برنامه مدرسه فردامو حاضر کردم
یونیفرم مدرسممم گذاشتم اماده
وبد خوابید
حامی-داشتم فیلم میدیدم
فیلمم که تموم شد
نگاهی به پناه کردم ببینم خوابیده یانه
بد رفتم خودمم مواسکمو زدم تابخوابم
پناه کم کم داشت بزرگ میشد
یعنی الان غزل کجا بود
اصلا به پناه فکرمیکرد
اینا به من چه ربطی دارن اخه
غزل برای من مرده ...
گرفتم خوابیدم
-------------------------------------------------------------------------------------------
فرداصبح:
حامی-ساعت 6ونیم بیدار شدم دست و صورتمو شستم
بد پناه و بیدار کردم
پناههه
پناههه بابا
بلند شو دیرت میشه
پناه-نمیخوام خوابم میاددد
حامی-بلند شو بدو بلند شوببینممم بدوووو
بدوو بیسکویت و میبرم میدانزم تو کوچه هااا
پناه-اههه اخه کی الان میره مدرسه من میرم
حامی-فردا تعداد دانش اموزان ایران و جهان و براتون پیدا میکنم میگم پاشو ببینم
رفتم اشپزخونه صبحونه رو چیدم
پناه صبحونش و خورد رفت حاضر بشه
منم میز و جم کردم
لباسمو عوض کردم پناه رسوندم مدرسه
رفتم بانک چندتا کاراداری داشتم اونارو انجام دادم
ساعت2 رفتم دنبال پناه ازمدرسه
پناه -سلاممم
حامی-سلام مدرسه چطور بود
پناه-مدرسه بود دیگه
حامی-بد رفتیم خونه
محیا-دختر 22 ساله ای بود که اینجا برامون کار میکرد
سلامم
پناه-سلام خاله
محیا-سلام قشنگم مدرسه چطور بود
پناه-هی بد نبود
حامی-سلام
محیا-سلام
ناهارامادست
بکشم
پناه-وای اره خیلی گشمه
#mylost#حامیم#رمان
۲.۶k
۲۴ تیر ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.