شیراز ترین شهر جهان است، نگاهت

شیراز ترین شهر جهان است، نگاهت
میخانه‌ی صوفی و مُغان است نگاهت

یک ایلْ غیورانِ جوان بسته کمر تا
شـاید بشـود فاتحِ تـهرانِ نـگاهـت

سرداریِ جنـگل به پرِ کاه نـیارزد
در سردیِ جمهوریِ گیلانِ نگاهت

تبریز به جانْ آتش ِ افروخته دارد
اما شده نیــــما، غزلخوان ِ نگاهت

از ترس عذابت، غزلم مغز ندارد!
من، شاعرِ دربارِ رضاخان نگاهت

صد بار برانی تو مرا، باز می آیم
دل، کفترِ جَلدی ست به ایوان نگاهت

امیدم..هستیم..نفسم..فدات بشم الهی..وای بد بی تابتم..بدددد عاشقتم..همه کسم..خیلی دوستت دارم..هیلییییییییییییی..