ای اش میتوانستم بگوم

‌ای كاش می‌توانستم بگويم
كه با من چه میكنی
تو جانی در جانم می‌آفرينی
تو تنها سببی هستی كه به خاطرِ آن
روزهایِ بيشتر ، شب‌هایِ بيشتر
و سهم بيشتری از زندگی میخواهم
تو به من اطمينان میدهی
كه فردايی وجود دارد