ﺭﺧﺖ ِ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺭﺍ/ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺑﺎ ﻏﺮﻭﺭﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﻦ

ﺭﺧﺖ ِ ﺯﯾﺒﺎﯼ ﺁﺳﻤﺎﻧﯽ ﺭﺍ/ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺑﺎ ﻏﺮﻭﺭﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﻦ
ﻧﻪ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﮑﺶ ﻧﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﺎﺵ/ﭼﺎﺩﺭﺕ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻦ
ﺑﻮﯼ ِ ﺯﻫﺮﺍ ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﻭ ﻫﺎﺟﺮ/ ﺍﺯ ﭘﺮ ِ ﭼﺎﺩﺭﺕ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺸﮑﻨﺪ ﺁﻥ ﻗﻠﻢ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﺪ "/: ﺩِﻣُﺪِﻩ ﮔﺸﺖ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ ﮔﯿﺮ "
ﺍﺳﺖ
ﺗﻮﯼ ﺑﺎﻝ ِ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺍﻧﮕﺎﺭ/ﺣﻔﻆ ﻭﻗﺖ ِ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﯽ
ﮐﻮﺭﯼ ِ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﻋﻔﺖ/ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﯽ
ﺣﻔﻆ ﻭ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺩﺭ ﺻﺪﻑ ﺍﻧﮕﺎﺭ/ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺷﺎﻥ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ
ﺑﺎ ﻭﻗﺎﺭﯼ ﻭ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ/ ﭘﺸﺖ ِ ﯾﮏ ﺍﺑﺮ ِ ﺗﯿﺮﻩ ﻣﯿﻤﺎﻧﯽ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮ/ ﺍﺯ ﭼﻪ ﺭﻭ ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﺗﻮ ﻏﻢ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﻧﮑﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ/ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺗﻮ ﮐﻢ ﺩﺍﺭﯼ !!
ﻗﺪﻣﺖ ﺭﻭﯼ ﺷﻬﭙﺮ ﺟﺒﺮﯾﻞ/ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺁﯾﯽ
ﺩﺭ ﺷﺐ ِ ﭼﺎﺩﺭﺕ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯽ/ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻗﺮﺹ ِ ﻣﺎﻩ ﻣﯽ ﺁﯾﯽ
ﺳﻤﺖ ِ ﺟﺮﯾﺎﻥ ِ ﺁﺑﻬﺎ ﺭﻓﺘﻦ/ ﻫﻨﺮ ِ ﻫﺮ ﺷﻨﺎﮔﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﮐﻦ/ ﭘﯿﺶ ِ ﺭﻭ ﺟﺎﯼ ﺑﻬﺘﺮﯼ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﺮ ﺑﮑﺶ ﺳﻤﺖ ﺍﻭﺝ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ/ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﭘﺮ ﺑﺰﻥ ﭼﺎﺩﺭﺕ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﻝ ﺍﺳﺖ/ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻥ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﺟﺰ/ ﺑﻪ ﺩﻣﺎﻍ ﻭ ﻟﺒﺎﺱ ﻭ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﯿﺴﺖ
ﺗﻮﯼ ﭼﺎﺩﺭ ﺑﻤﺎﻥ ﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻦ/ ﺍﺭﺯﺵ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺯﻥ ﺍﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ