نامه بو یادی ته نیا خوشه ویسته که م..

نامه بو یادی ته نیا خوشه ویسته که م..

ره نگه ایدی نه تبینموه..له و روژه وه که نمتوانی ایدی نه رنگت ببینم نه دنگت ببیستم،ییک روژی ژیان ننوسراوه له سه رم..ژیانم دووای تو له دست چوو،هه زار بریا پیش اوه ی تازه قت قت نتبینموه، ته نیا بو ییکجاری که، هه ر وکوو جاری اول،، دستت بخه یته نیو ده ستم و لیوه گه رمه کانت ته نیا، ته نیا بو ییک جاری که بخه یته سه ر لیوه کانم. ...
ره نگه ایدی نتبینموه..چاوه روانی په نجه نه رمه کانت نبم، شوینی دیداره کانت بشومه وه،، اخه ناشتووانم نا. ..دزانی؟ ؟؟
خو من هه مو روژگاره کانم پرن له تو و له چاوه روانی تو، یانی اونده ت چاوه روانی خستوته سه ر چاوانم، که گریانیشم له بیر چوته وه، ، اونده ت چاوه روانی خستوته سه ر لیوم، که ماچه کانتم له بیر چوته وه. ...هینده نیوت هاتوته سه ر زمانم، اونده ت آخ خستوته سه ر لیوه کانم که سه ر لیوه کانم ماچی که سیکی که یا نیوی که سیکی که ی جیگا نابیتوه..خوداشم وزاله هیناوه. ..به لام به خوداش دلیم چی له و همو خوشه ویستیه ت کرد اوا له ناکاو؟؟؟به توش.....
تاقانه که م اگر ایدی نمدیتیوه، له نیو قبر و له دووای قبریش هه ر چاوه
روانی تو دکم