‍ قالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ:

‍ قالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ‌السَّلاَمُ:
وَ لَرُبَّمَا تَرَکَ بَعْضُ شِیعَتِنَا فِی اِفْتِتَاحِ أَمْرِه بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِیمِ.
فَیَمْتَحِنُهُ اَللَّهُ بِمَکْرُوهٍ لِیُنَبِّهَهُ عَلَی شُکْرِ اَللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ اَلثَّنَاءِ عَلَیْهِ،
وَ یَمْحَقَ عَنْهُ وَصْمَةَ تَقْصِیرِهِ عِنْدَ تَرْکِهِ قَوْلَ بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِیمِ.
#امام‌صادق علیه‌السلام فرمودند:
و چه بسیار از شیعیان ما که در هنگام شروع کاری، گفتن بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم را ترک می‌کنند.
پس خداوند [به همین دلیل] آنها را به امری ناخوشایند دچار می‌کند تا نسبت به سپاس‌گزاری و حمد خداوند متعال متنبه گردند،
و (به واسطه‌ی این مشکل،) کوتاهی آن فرد به خاطر ترک گفتن بسم‌الله را پاک می‌کند.

📜 #التوحید، شیخ #صدوق رضوان‌الله‌علیه، جلد ۱، صفحه ۲۳۰
#بخون