اﺯ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻧﯿﺘﻮﺭ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ.

اﺯ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﻧﯿﺘﻮﺭ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ.
ﺍﺯ ﻋﮑﺲ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﻔﺮ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ، ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ
ﻣﯿﮕﯿﺮﻧﺪ، ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﯽ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻭﻗﺖ / ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻧﮕﺎﺭ .
ﯾﮑﯽ ﺷﻮﻫﺮ ﮐﺮﺩﻩ، ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺧﺘﺮ ﺟﺪﯾﺪ ﺁﻥ ﯾﮑﯽ ﻭ ﺑﭽﻪ ﯼ
ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ . ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ ﻋﺮﻭﺳﯽ
ﺷﺎﻥ، ﺷﻮﻫﺮﺷﺎﻥ، ﺑﭽﻪ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺻﺪﻗﻪ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﯼ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺗﻌﺎﺭﻑ ﺗﺎﯾﭗ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻫﻤﻪ ﺩﺭﻋﻤﺎﺭﺗﯽ ﺑﺎﺷﮑﻮﻩ ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺴﯽ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺖ ﻭ
ﮔﻮ ﻭ ﺷﺎﺩﯼ ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪ ، ﻣﻦ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﯿﺮﻭﻥ، ﺍﺯ ﭘﺸﺖ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺎ ﺩﻣﺎﻍ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻢ.