گاهی ...

گاهی ...
آدمهایی را
برای اولین بار می بینی که احساس نزدیکی راحتی میکنی
آدمهایی که نه در گذشته ات بوده اند و نه اینکه
مطمئنی در آینده ات خواهند بود .
که لحظه های تکراری زندگی ات را خاص می کنند.
آنهایی که ...
می شود روزی ٬ چندبار برایشان گفت :
خوشحالم که هستی ... و خدارا شکر که دارمت .
نمی دانی دقیقا چه حسی نسبت به آنها داری
ولی وقتی می روند
اینگار چیزی از وجودت را با خود برده اند .
این آدمها
آمدن و رفتنشان شبیه تغییر فصل هاست .
تازه و دلگیر و خاطره انگیز
این آدمها یادگاری اند ...
و حسی را که برایت می بخشند برای همیشه