🔻‍ گوشه‌ای از حافظه تاریخی ایرانیان:

🔻‍ گوشه‌ای از حافظه تاریخی ایرانیان:
ایستادگی و مقاومت هزینه کمتری دارد

🔹در جنگ جهانی اول (۱۲۹۳-۱۲۹۷ شمسی) (۱۹۱۴-۱۹۱۸ میلادی)، ایران با وجود اعلام بی‌طرفی، به دلیل ضعف دولت مرکزی، داشتن موقعیت استراتژیک و منابع نفت، توسط روسیه، انگلیس و عثمانی اشغال شد.

🔹در آن دوران که جمعیت ایران حدود ۱۵ تا ۱۸ میلیون نفر بود، اشغالگران با مصادره منابع غذایی قحطی ساختگی ایجاد کردند.

🔹 قحطی، ناامنی و بیماری‌های همه‌گیر مثل وبا جان بسیاری را گرفت.

🔹 برآورد مورخان از جان‌باختگان این دوره رقمی بین ۲ تا ۱۰ میلیون نفر است؛ مرحوم دکتر محمدقلی مجد در کتاب «قحطی بزرگ»، با استناد به اسناد آرشیوی ایالات متحده آمریکا، این میزان را حدود ۴۰٪ تا ۵۰٪ از کل جمعیت کشور می‌دانند که فاجعه‌ای بی‌سابقه محسوب می‌شود.

🔹 در مقابل، در جنگ ۸ ساله ایران و عراق (۱۳۵۹-۱۳۶۷)، ایران سیاست ایستادگی و مقاومت را برگزید.

🔹 در آن دوره که جمعیت ایران بین ۳۵ تا ۵۰ میلیون نفر بود، تعداد شهدا  ۲۱۳,۲۵۵ نفر ثبت شد.

🔹 اگرچه جنگ سختی بود، اما این رقم، نسبت به جمعیت کل کشور، درصد بسیار بسیار کمتری را در مقایسه با فاجعه جنگ جهانی اول شامل می‌شود.

🔹 این مقایسه آماری نشان می‌دهد که در دنیای سیاست بین‌الملل، هزینه «ناتوانی در دفاع» و «بی‌طرفیِ ناشی از ضعف» بسیار گران‌تر از هزینه «ایستادگی در برابر متجاوز» تمام می‌شود.

🔹 در حالی که تسلیم و ضعف در دوران قاجار منجر به نابودی بخش بزرگی از جمعیت ایران شد، مقاومت در دوران دفاع مقدس مانع از فروپاشی ساختار کشور و وقوع قتل‌عام توده‌ای مردم شد.