زن ذلیلی_مردذلیلی

از کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد اول
(مردان زن - ذلیل و زنان مرد - ذلیل)
-
یکی از بزرگترین عذاب کفر مرد همانا افتادن به اسارت و بندگی زن است که در فرهنگ ما معروف به مرد زن - ذلیل است. این زن - ذلیلان بر حسب ظاهر رفتار قلدر منشانه ای نسبت به زن خود بروز می‌دهند و چه بسا زبانی هتاک و دست بزن هم دارند که به نوعی انتقامجوئی از این اسارت و ذلت است و نیز پنهان داشتن این واقعیت از چشم دیگران. این مردان بظاهر زن را نفی و لعن می‌کنند و در خفا برده و مرید هوسهای او هستند. این سیمای زن_ ذلیلی مرد در فرهنگهای سنتی است و اما در جوامع و فرهنگ مدرن این ذلت مرد بروزی معکوس دارد یعنی بظاهر مرید و چاپلوس زن خود هستند و در پنهان وی را شکنجه می کنند.
زن - ذلیلی در واقع ابتلای مشترک زن و مرد به بولهوسی و عیاشی و کفر و فسق متقابل است . زنانی که در زندگی با این نوع مردان قرار دارند نیز زنان مرد - ذلیل می‌باشند و همان واکنش دوگانه را بسته به شرایط اجتماعی بروز می‌دهند یعنی یا بظاهر مطیع و چاپلوس مرد هستند و در خفا انتقام میگیرند و یا بالعکس . هر مرد زن - ذلیلی با یک زن مرد ذلیل زندگی می‌کند. زن_ ذلیلی و مرد _ ذلیلی بیان دیگری از زن سالاری و مرد سالاری است که دو روی سکه کفر سالاری در زناشوئی می‌باشد که در هر جامعه ای یک صورت آن بیرونی است و صورت دیگرش مخفی می باشد
وضع دیگر همان حق سالاری میباشد که ولایت و محبت متقابل زن و شوهر با یکدیگر است.
تألیف:«استاد علی اکبر خانجانی »