ایمانآیا عبادت از روی ترس، فایده ای دارد یا نه؟در جواب ای

ایمانآیا عبادت از روی ترس، فایده ای دارد یا نه؟در جواب این برداشت، باید ذکر کرد که بندگان الهی، به ۳ نوع، خداوند متعال را عبادت می کنند. گروهی به امید پاداش، گروهی به واسطه ترس از دوزخ و گروهی هم خداوند متعال را به خاطر عشق ومحبت به او، بندگی می کنند.چنان که امام صادق ـ علیه السّلام ـ در حدیثی می فرمایند:«بندگان سه دسته اند:گروهی خدای عزّوجل را از ترس، عبادت می کنند، که این عبادت بردگان است. به خدا از روی ترس
ریشه‏ ی ایمان به خدا، عقل و فطرت است؛ لیکن مادّیون می‏گویند: ریشه ی ایمان به خد ا ترس است.یعنی انسان چون خود را در برابر حوادث عاجز می‏بیند، هنگام بروز حادثه ه‏ای تلخ، قدرتی را در ذهن خودتصوّر می‏کند و به آن پناه می‏بردمادّیون با این محاسبه، ایمان را زاییده ‏ی ترس می‏دانند؛ امّا اشتباه آنان این است که تفاوت رفتن به سویخدا را با اصل ایمان به خدا نمی‏ فهمند؛ مثلاً ما هنگام دیدن سگ و احساس خطر، سراغ سنگ می‏رویم؛امّا آیا می‏ توان گفت:پیدایش سنگ به خاطر سگ است؟ همچنین ما هنگام اضطرار و ترس رو به خدا میرویم، آیا می‏ توان گفت:اصل ایمان به خدا، زاییده‏ ی ترس است؟

کسانی که از روی ترس و اضطرار، ایمان می آورند، ایمان آنها ارزشی ندارد.قبل از پرداختن به جواب، لازم است، مقدمه ای بیان شود.و آن این که، خداوند، انسان را به نیروهای مختلفی مجهز ساخته و استعدادهای گوناگونی به او داده، تا درمسیر تکامل، که هدف آفرینش است، به او کمک کند، از این نظر انسان همانند گیاهان و یا انواع جانداراناست که نیروها و غرائز لازم، برای رسیدن به این هدف در اختیارشان، گذارده شده است.با این تفاوت که انسان با اراده خود و آزادانه، تصمیم می گیرد، ولی حیوانات و گیاهان، بی اختیار بهسوی هدفشان، پیش می روند.