ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑـﺎﺷـﯿـﻢ،ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ

ﺑــﺎ ﺧﯿﻠـﯽ ﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑـﺎﺷـﯿـﻢ،ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ
ﻧـﺨـﻮﺍﺳـﺘـﯿـﻢ ... ﻭﻟﯽ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﺖ ! ﺳﮑﻮﺕ
ﮐﺮﺩﯾﻢ . ﺧـﻮﺩﺷـﻮﻥ ﺑﻬﻤﻮﻥ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﺩﺍﺩﻥ، ﻗــﺒﻮﻝ
ﻧــﮑــﺮﺩﯾــﻢ،ﮔﻔﺘﻦ ﻣﺎ ﺁﻭﯾﺰﻭﻧﺸﻮﻥ ﺑﻮﺩﯾﻢ،ﺑﺎﺯﻡ
ﻫــﯿـﭽـﯽ ﻧﮕﻔﺘﯿﻢ ! ﺧــﯿـﻠﯽ ﮐﺎﺭﺍ ﺭﻭ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ
ﺑﮑﻨﯿﻢ ﻭ ﻧﮑﺮﺩﯾﻢ،ﮔـﻔـﺘـﻦ ﺑـﻠـﺪ ﻧـﺒـﻮﺩﯼ ﮔــﻔـﺘـﯿـﻢ
ﺑـﺎﺷـﻪ ! ﺧـﺮﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺑــﻮﺩ ﮐــﻪ ﻣﯿﺸﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﯾﻢ
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩﯾﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ ! ﮐــﺴﯽ
ﺗــﻮ ﺯﻧﺪﮔﯿﻤﻮﻥ ﻧـﺒـﻮﺩ،ﮔـﻔـﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺗﺎ
ﺩﺍﺭﻩ، ﺳـﮑـﻮﺗــــــــ ﮐﺮﺩﯾﻢ ! ﺩﺧﺘﺮ ﻭ ﭘﺴﺮ ﺑـﻬﻤﻮﻥ
ﺗﯿﮑﻪ ﺍﻧـﺪﺍﺧـﺘـﻦ ﺟﻮﺍﺑﺸﻮﻧﻮ ﻧــﺪﺍﺩﯾﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﺍﯾﻦ
ﺯﺑﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻩ ! ﺟﻠﻮﯼ ﮐﺴﯽ ﺩﻭﻻ ﺭﺍﺳﺖ ﻧﺸﺪﯾﻢ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺑﺪ ﺑﮕﯿﻢ، ﮔﻔﺘﻦ ﻣﻐﺮﻭﺭﻩ !
ﺣﺮﻓﺎﺷــﻮﻥ ﻧـﯿـﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣـﺎﺭ ﺍﻓﻌﯽ، ﺑﻪ
ﺭﻭﻣﻮﻥ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﯾﻢ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﺷﻮﺧﯿﻪ ! ﻭ ﺳﮑﻮﺕ ﻣﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻔﻬﻤﯽ ﻧﯿﺴﺖ،ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ ﻭ ﻣﺎ
ﻣﯿﺪﻭﻧﯿﻢ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺩﺭ ﺣﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ .
ﺑﺰﺍﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨــــــــــــــــــــﻢ : ﻫﺮﮐﺴـــــــــــــــﯽ
ﺩﺭ ﺣﺪ ﻭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣـــــــــــــــــﺎ ﻧﯿـــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــﺴﺖ