بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
وَ الرَّسُولُ لَمّا یُقْبَرْ. إبْتِدَاراً زَعَمْتُمْ خَوْفَ الْفِتْنَةِ- و هنوز پیامبر (صلی الله علیه و آله) به خاک سپرده نشده بود، بهانه شما برای غصب حکومت این بود که می‌ترسیم فتنه‌ای برپا شود!
أَلَا فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَ إنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکَافِرِینَ - و چه فتنه ای از این بالاتر که در آن افتادید؟ و همانا دوزخ به کافران احاطه دارد.(سوره توبه آیه 49)
فَهَیْهَاتَ مِنْکُمْ! وَ کَیْفَ بِکُمْ وَ أَنّی تُؤْفَکُونَ؟!چه دور است این کارها از شما! راستی چه می‌کنید و به کجا می‌روید؟!
همیشه خائنان، پیمان شکنان، فاسقان و جنایتکاران، در توجیه مواضع و رفتارهای شان، بهانه‌های قابل قبولی می‌آورند تا اذهان عمومی را فریب دهند و از مخالفت و رویارویی باز دارند! مانند جنگ برای بر قراری صلح و امنیت عمومی - نسل‌کشی به بهانۀ مبارزه با تروریسم - استعمار به بهانۀ ارتباطات و پیشرفت - فساد به بهانۀ تمدن و آزادی و ...!
حضرت با استناد به آیۀ قرآن کریم فرمودند: شما به بهانۀ پیشگیری از فتنه، در فتنه سقوط کردید!
شرح بیشتر :
فتنه، به آزمایشی بسیار سخت می‌گویند مانند کورۀ ذوب فلز؛ طلای ناب را از ناخالصی‌ها جدا می‌سازد؛ لذا وقتی این شعله فروزان شد، بسیاری از خوبان را نیز می‌ سوزاند.
پیمان‌شکنانِ جاه طلبی که هیچگاه ایمان به قلب‌های آنان راه نیافته بود، بلکه فقط تسلیم شرایط حاکم شده بودند و چنان نشان می‌دادند که آنان نیز ایمان آورده‌اند و واقعاً مسلمان شده‌اند و حتی از اصحاب نزدیک هستند؛ هنوز پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله رحلت ننموده بودند و در بستر احتضار بودند که سقیفه را تشکیل دادند و به پشتوانۀ حمایت‌های قبیله‌ای، عهدشان با رسول الله صلوات الله علیه و آله در غدیر خم را شکستند و حکومت را غصب کردند!(ادامه دارد...)