امام صادق عليه السلام فرمود:

امام صادق عليه السلام فرمود:

امامت را بشناس، زيرا هر گاه امامت را شناختى تقدم يا تأخر اين امر زيانت ندهد (يعنى چه آنكه دولت حق زود ظاهر شود و يا دير، براى تو مساويست و زيانى نكرده‏ اى، همانا زيان براى كسى است كه امامش را نشناسد).

فضيل بن يسار گويد: از امام صادق عليه السلام در باره قول خداى تعالى «روزى كه هر دسته از مردم را بامامشان ميخوانيم»1 پرسيدم.

فرمود: اى فضيل! تو امامت را بشناس، زيرا هر گاه امامت را شناختى تقدم يا تأخر اين امر زيانت ندهد، كسى كه امامش را بشناسد و پيش از قيام صاحب الامر بميرد، مانند كسى است كه در لشكر آن حضرت بوده است، نه، بلكه مانند كسى كه زير پرچم آن حضرت نشسته باشد. در اينجا يكى از اصحابش گفت: مانند كسى است كه در ركاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شهيد شده باشد.

ابو بصير گويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: قربانت گردم، كى فرج و گشايش باشد؟
فرمود: اى ابا بصير! تو هم از جمله دنياخواهانى؟ كسى كه اين امر را بشناسد، براى او بواسطه انتظارش فرج حاصل شده.

اسماعيل بن محمد خزاعى گويد: من مي شنيدم كه ابو بصير از امام صادق عليه السلام مي پرسيد: شما عقيده داريد كه من حضرت قائم عليه السلام را درك مي كنم؟
فرمود: اى ابا بصير! مگر نه اين است كه تو امامت را مي شناسى؟
عرض كرد: چرا به خدا، شمائيد امام من- و دست حضرت را گرفت-
حضرت فرمود: اى ابا بصير! به خدا از اينكه در سايه خيمه قائم صلوات اللَّه عليه به شمشيرت تكيه نكرده‏ اى باك نداشته باش (يعنى ثواب چنان كسى براى تو هست).

فضيل بن يسار گويد: شنيدم امام باقر عليه السلام مي فرمود: كسى كه بميرد و امامى نداشته باشد، مانند مردم جاهليت مرده و هر كه بميرد و به امامش شناسا باشد، تقدم يا تأخر اين امر او را زيان ندهد، هر كه بميرد و بامامش شناسا باشد: مانند كسى است كه در زير خيمه امام قائم همراه او باشد.

امام باقر عليه السلام فرمود: براى كسى كه در انتظار امر (فرج و ظهور) ما مرده است زيانى نيست [چه زيانى است‏] كه در ميان خيمه حضرت مهدى و در ميان قشون او نمرده باشد.
عمر بن ابان گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مي فرمود:
علامت را بشناس (يعنى امامت را بشناس ) چون او را شناختى تقدم يا تأخر اين امر به تو زيانى نرساند، همانا خداى عز و جل مي فرمايد: «روزى كه هر دسته از مردم را بامامشان [همراه امامشان‏] ميخوانيم» پس هر كه امامش را شناسد مانند كسى است كه در خيمه امام منتظر باشد.

منبع:
1- سوره اسراء،آیه71.
2- أصول الكافي / ترجمه مصطفوى، ج‏۲، ص197.