بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
مرحوم علامه حلّی، برای خروج مؤمنین گناهکار جهنمی و ورود شان به بهشت دو دلیل اقامه می‌ نماید:
1 - انسانی که هم ایمان و عمل صالح دارد و هم گناه، به خاطر ایمان و عمل خویش مستحق پاداش است و به خاطر انجام گناهش مستحق عذاب است و در نتیجه اگر اول وارد بهشت شود برای دریافت پاداش اعمال و بعد جهنم رود درست نیست. به اتفاق مسلمین کسی از بهشت آخرتی خارج نمی‌شود و اگر بر عکس شود که اول جهنم رود و بعد از مدتی وارد بهشت شود این مشکلی ندارد و مورد نظر ما می‌باشد، صورت سوم این است که عذاب و پاداش با هم باشند که این امکان ندارد و محال است، تنها راه همان راه دوم است.
2 - دلیل دوم این است که بر خداوند قبیح است که بنده خود را به خاطر یک خطا و یا چند خطا که از او سر زده، با این که ایمان و عمل صالح دارد برای همیشه در جهنم نگهدارد و با کسی که در تمام عمر مشرک و کافر بوده است یکجا عذاب نماید و امر قبیح و زشت نسبت به خداوند محال است و از او صادر نمی شود.(کشف المراد، همان، ص 414)
در نتیجه ممکن است اگر شیعه از گناه خویش توبه نکند و شفاعت و دستگیری او را نکند مدتی در جهنم بماند و بعد از پاک شدن نجات یابد.
د)- در قرآن کریم، برای 13جرم و معصیت که کفر و شرک در رأس آنها قرار داده است، خلود در جهنم تصریح شده است :
1 - کافران (سوره آل عمران بخشی از آیه 116)
2 - مشرکان (سوره نحل بخشی از آیه 29)
3 - منافقان (سوره مجادله بخشی از آیه 17)
4 - مرتدان (سوره آل عمران بخشی از آیه 86-88)
5 - تکذیب کنندگان آیات الهی (سوره اعراف بخشی از آیه 36)
6 - دشمنان خدا و پیامبر(ص) (سوره توبه بخشی از آیه 63)
7 - ظالمان و ستمگران (سوره شوری بخشی از آیه 45)
8 - اشقیاء (سوره هود بخشی از آیه 106-107)
9 - آنها که غرق در گناهند (سوره بقره بخشی از آیه81)
10 - قاتل مومن (سوره نساء بخشی از آیه 93)
11 - رباخواران (سوره بقره بخشی از آیه 275)
12 - سبک اعمالان (سوره مومنون بخشی از آیه 102- 103)
13 - گنهکاران به طور عام (سوره جن آیه 23)(ادامه دارد...)