تا کجا قرار است همدیگر را عذاب دهیم، تا کجای این دنیا؟! ک

تا کجا قرار است همدیگر را عذاب دهیم، تا کجای این دنیا؟! کی دست برمی‌داریم از این بازیِ مسخره کم نیاوردن و تلافی کردن؟ از حرص خوردن و حرص دادن؟رابطه است! میدانِ مسابقه نیست که این‌قدر جسارت و غرورمان را به رخِ هم می‌کشیم. مدام از جبهه بی‌منطقی که گرفته‌ایم کوتاه نمی‌آییم و به خیالِ خودمان پیروزِ می‌دانیم اما حواسمان نیست کسی که شکستش می‌دهیم همرزمِ ماست نه حریفِ ما... رفیقِ ماست نه رقیبِ ما! و آخرِ این بازی ما می‌مانیم و غرورمان و آدم‌های خوبی که از دست داده‌ایم. کسی با ما کاری ندارد این خودمانیم که تیشه به ریشه خودمان می‌زنیم، این خودمانیم که از شکنجه خودمان دست برنمی‌داریم، این خودمانیم که بیهوده پیر می‌شویم...