بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت دوم :
یاد آفتاب جبهه بخیر که به گرمی می تابید و ماهش که شرمنده ماههای زمینی بود و ستارگانش که به ستاره های زمینی چشمک می زد و عطرش که بوی باروت میداد.
یاد گلوله هایی بخیر که قاصد وصال بودند و ترکش هایی که امر به معروف می کردند.
یاد گونه هایی بخیر که بر آن اشک استغفار می غلتید و محاسنی که بر آن غبار تبرک می نشست، دعای کمیلی که پایانش پاکی بود و قنوتی که در آن توفیق شهادت طلب می شد.
یاد جهان آرا بخیر که به آرایش جهان پرداخت، نامجو که به دنبال نام و نشان نبود ،کلاهدوز که از نمد انقلاب کلاهی برای خود نساخت، چمران که معلم اخلاق بود، زین الدین که زینت دین بود، باکری که مجسمه اخلاق بود ، خرازی که بجز با خدا معامله نمیکرد، آبشناسان که کسی او را نشناخت‌ و صیاد که دلها‌ را شکار میکرد.
یاد پیکرهایی که هیچگاه برنگشت، یاد مادرانی بخیر که بی صدا میگریستند و بچه هایی که هیچ گاه پدرانشان را ندیدند.
یاد لبخندهایی بخیر که قهقهه شهادت بود، دستانی که به عباس اقتدا کردند و پاهایی که زوتر به بهشت پیوستند.
ما ماندیم و ما،
ما ماندیم و درد فراق یاران،
ما ماندیم‌ و بار مسئولیت،
ما ماندیم و شرمندگی.
خدایا درمحضر شهدا ما را شرمنده مکن.(پایان)