ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﺜﻞ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺩﺳﺘﻬﺎﯾﺖ
ﺑﺮ ﺑﻨﺪﺑﻨﺪ ﺑﺪﻧﻢ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻋﺼﺮ ﺟﻤﻌﻪ ﺑﯽ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﻡ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﻡ
ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺑﺮﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﯼ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻝ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﺘﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﺑﺎﺭﯾﺪﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﻭﻗﺘﯽ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺮﺍﺙ ﺑﺮ ﺟﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺕ
ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻐﻀﯽ ﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﻣﻦ
ﺑﻪ ﯾﺎﺩﮔﺎﺭ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ