نماز امام حسین علیه السلام

نماز امام حسین علیه السلام:
این نماز چهار رکعت است (به دو سلام) در هر رکعت سوره «حمد» پنجاه مرتبه و سوره «توحید» نیز پنجاه مرتبه خوانده می شود، همچنین در رکوع - پس از ذکر رکوع - سوره های حمد و توحید، هر کدام ده مرتبه و پس از سربرداشتن از رکوع نیز هر کدام را ده مرتبه و در سجده اوّل و میان دو سجده - هنگامی که نشسته ای - و در سجده دوم نیز هر یک از حمد و توحید را ده مرتبه می خوانی، و پس از پایان چهار رکعت نماز; این دعا را می خوانی:

اَللّهُمَّ اَنْتَ الَّذِی اسْتَجَبْتَ لاِدَمَ وَحَوّا، اِذْ قالا رَبَّنا ظَلَمْنا اَنْفُسَنا وَاِنْ لَمْ
خدایا تویی که دعای آدم و حوا را به اجابت رساندی آنگاه که گفتند پروردگارا ما به خود ستم کردیم و اگر ما را

تَغْفِرْ لَنا وَتَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ، وَناداکَ نُوحٌ فَاسْتَجَبْتَ لَهُ،
نیامرزی و به ما رحم نکنی حتماً از زیانکاران خواهیم بود، و نوح تو را ندا کرد و تو اجابتش کردی

وَنَجَّیْتَهُ وَاَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظیمِ، وَاَطْفَاْتَ نارَ نُمْرُودَ عَنْ خَلیلِکَ
و او و کسانش را از گرفتاری بزرگ نجات دادی و خاموش کردی آتش نمرود را از خلیلت

اِبْراهیمَ، فَجَعَلْتَها بَرْداً وَسَلاماً، وَاَنْتَ الَّذِی اسْتَجَبْتَ لاَِیُّوبَ، اِذْ نادی
ابراهیم و آن را سرد و سلامت کردی و تویی که دعای ایوب را به اجابت رساندی آنگاه که ندا کرد

رَبِّ مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّاحِمینَ، فَکَشَفْتَ ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ، وَآتَیْتَهُ
پروردگارا من به محنت دچارم و تو مهربانترین مهربانانی و تو محنتش را برطرف کردی و کسانش را به او دادی

اَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِکَ، وَذِکْری لاُِولِی الاَْلْبابِ، وَاَنْتَ
و مانندشان را همراه آنها (اضافه) به او دادی از روی مرحمتی از خودت و اندرزی برای خردمندان و تویی

الَّذِی اسْتَجَبْتَ لِذِی النُّونِ، حینَ ناداکَ فِی الظُّلُماتِ اَنْ لا اِلـهَ اِلاّ اَنْتَ،
که به اجابت رساندی دعای ذوالنون (حضرت یونس) را هنگامی که ندا کرد تو را در تاریکیها که معبودی جز تو نیست

سُبْحانَکَ اِنّی کُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ، فَنَجَّیْتَهُ مِنَ الْغَمِّ، وَاَنْتَ الَّذِی اسْتَجَبْتَ
منزهی تو و من از ستمکارانم و از اندوه نجاتش دادی و تویی که دعای

لِمُوسی وَهرُونَ دَعْوَتَهُما، حینَ قُلْتَ: قَدْ اُجیبَتْ دَعْوَتُکُما فَاسْتَقیما.
موسی و هارون را اجابت کردی هنگامی که فرمودی دعایتان به اجابت رسید پس استقامت ورزید

وَاَغْرَقْتَ فِرْعَوْنَ وَقَوْمَهُ، وَغَفَرْتَ لِداوُدَ ذَنْبَهُ، وَتُبْتَ عَلَیْهِ رَحْمَةً مِنْکَ
و غرق کردی فرعون و قومش را و آمرزیدی برای داود گناهش را و توبه اش را از روی مرحمتی که داشتی

وَذِکْری، وَفَدَیْتَ اِسْماعیلَ بِذِبْح عَظیم بَعْدَما اَسْلَمَ، وَتَلَّهُ لِلْجَبینِ،
و اندرز (دیگران) پذیرفتی و فدا کردی برای اسماعیل قربانی بزرگی پس از آن که تسلیم شد و (پدرش) پیشانی او را بر خاک نهاد

فَنادَیْتَهُ بِالْفَرَجِ وَالرَّوْحِ، وَاَنْتَ الَّذی ناداکَ زَکَرِیّا نِدآءً خَفِیّاً، فَقالَ رَبِّ
و تو او را به گشایش و رحمت ندا کردی و تویی آن خدایی که زکریا در پنهانی تو را ندا کرده گفت: پروردگارا

اِنّی وَهَنَ الْعَظْمُ مِنّی، وَاشْتَعَلَ الرَّاْسُ شَیْباً، وَلَمْ اَکُنْ بِدُعآئِکَ رَبِّ شَقِیّاً،
من استخوانم سست شده و موی سرم سپید گشته و نبوده ام پروردگارا در زمینه دعای تو (در گذشته) محروم

وَقُلْتَ: یَدْعُونَنا رَغَباً وَرَهَباً وَکانُوا لَنا خاشِعینَ، وَاَنْتَ الَّذِی اسْتَجَبْتَ
و تو فرمودی «می خوانند ما را از روی شوق و ترس و برای ما خاشع بودند» و تویی خدایی که اجابت کردی

لِلَّذینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ، لِتَزیدَهُمْ مِنْ فَضْلِکَ، فَلا تَجْعَلْنی مِنْ
برای آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند تا بیفزایی بر آنها از فضل خود پس قرارم مده از

اَهْوَنِ الدّاعینَ لَکَ، وَالرّاغِبینَ اِلَیْکَ، وَاسْتَجِبْ لی کَمَا اسْتَجَبْتَ لَهُمْ
خوارترین و پست ترین دعا کنندگانت و مشتاقان درگاهت و دعایم را به اجابت رسان چنانچه دعای آنان را به اجابت رساندی

بِحَقِّهِمْ عَلَیْکَ، فَطَهِّرْنی بِتَطْهیرِکَ، وَتَقَبَّلْ صَلاتی وَدُعآئی بِقَبُول حَسَن،
و به حق ایشان بر تو که مرا پاک گردان به پاک کردن خودت و بپذیر نماز و دعایم را بپذیرش خوبی،

وَطَیِّبْ بَقِیَّةَ حَیاتی، وَطَیِّبْ وَفاتی، وَاخْلُفْنی فیمَنْ اَخْلُفُ، وَاحْفَظْنی
و خوش و خرم کن باقیمانده زندگیم را و خوش گردان وفاتم را و جانشین من باش در میان آنان که بجای گذارم و با دعایم

یا رَبِّ بِدُعآئی، وَاجْعَلْ ذُرِّیَّتی ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً، تَحُوطُها بِحِیاطَتِکَ، بِکُلِّ ما
پروردگارا مرا