ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ: ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﯾﮏ ﺟﻨﺎﺡ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ: ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﯾﮏ ﺟﻨﺎﺡ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ.
ﯾﮏ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﺥﻋﺮﺏ ﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺟﻨﺎﺡ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻠﻨﺪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﻨﺎﺡ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ ﺩﺭ ﯾﺎﺩﺩﺍﺷﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻤﭗﺩﯾﻮﯾﺪ ﻧﻮﺷﺖ: ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻥﮐﺮﯼ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ «ﺩﻭ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ؛» ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﯿﻌﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻣﯿﺮﻧﺸﯿﻦﻫﺎﯼ ﺳﻨﯽ ﺭﺍ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺑﺸﻤﺎﺭﺩ؛ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺖ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽ ﻧﻔﺘﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺍﺯ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯾﮏ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽﻫﺎ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﺁﺩﺍﻣﺲ ﺟﻮﯾﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ: ﻧﺨﺴﺖ؛ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ. ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺍﻓﻘﯽ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﺪﺍﻡ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺮﺏ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎﺗﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻪ ﺟﻨﮓﺍﻓﺰﺍﺭ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ، ﯾﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺳﻨﮕﯿﻦ؟
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ: ﺣﺲ ﺗﺤﻘﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﻨﺸﺎﺀ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻫﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ، ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﯿﻠﯿﻮﻥﻫﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻋﺮﺏ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﯼ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎ ﻗﯿﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪﻫﺎ، ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺻﺮﻑﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﻧﺲ ﻭ ﺩﻭﺑﯽ، ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥ ﯾﻤﻦ، ﻟﻌﻦ ﻭ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﯾﺄﺱ ﻭ ﻧﻮﻣﯿﺪﯼ ﺭﺍ ﭼﺎﺭﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺗﺎﯾﻤﺰ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﻣﯽﮐﻨﺪ: ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﻮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﻨﺪﺭﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪﻃﻠﺐ ﻗﺎﺳﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﭙﺎﻩ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺐ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ ﺣﺴﻦ ﺭﻭﺣﺎﻧﯽ ﺭﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﻥ ﮐﺸﻮﺭ. ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺷﻮﺭﺍﯼ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺧﻠﯿﺞﻓﺎﺭﺱ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﻨﺎﺡ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﻃﯽ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.
ﺭﺍﺟﺮ ﮐﻮﻫﻦ ﻧﻮﺷﺖ: ﺍﯾﺮﺍﻥ ﯾﮏ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯾﮏ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺣﻔﻆ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﻓﻌﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﺮﮐﺸﯽﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﯽﺍﻧﺠﺎﻣﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ، ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽﺯﻧﺪ، ﺩﺭ ﭘﯽ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﻭ ﺯﯾﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﺟﻮﺍﻥﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺳﻮﻕ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦ- ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ- ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺿﻤﯿﻤﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﺟﻨﻮﻥ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﯾﮏ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺨﺼﯿﺖﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺁﺩﺍﻣﺲ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺧﻄﺮﺍﺗﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
ﯾﮏ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻪ ﺷﯿﻮﺥﻋﺮﺏ ﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺟﻨﺎﺡ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻠﻨﺪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﻨﺎﺡ ﭘﯿﺮﻭﺯ ﺷﻮﻧﺪ.
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ ﺩﺭ ﯾﺎﺩﺩﺍﺷﺘﯽ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻤﭗﺩﯾﻮﯾﺪ ﻧﻮﺷﺖ: ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺎﻥﮐﺮﯼ ﻭﺯﯾﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ، ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ «ﺩﻭ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ؛» ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﯿﻌﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻣﯿﺮﻧﺸﯿﻦﻫﺎﯼ ﺳﻨﯽ ﺭﺍ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺑﺸﻤﺎﺭﺩ؛ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺖ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽ ﻧﻔﺘﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺍﺯ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯾﮏ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽﻫﺎ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﺁﺩﺍﻣﺲ ﺟﻮﯾﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ ﺧﺮﯾﺪﺍﺭ ﭼﻨﺪﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ: ﻧﺨﺴﺖ؛ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﻔﻮﺫ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ. ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺍﻓﻘﯽ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﺪﺍﻡ ﯾﮏ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﺮﺏ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎﺗﺮ ﺍﺳﺖ؟ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻣﺴﻠﺢ ﺑﻪ ﺟﻨﮓﺍﻓﺰﺍﺭ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ، ﯾﺎ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺳﻨﮕﯿﻦ؟
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎﺗﺎﯾﻤﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩ: ﺣﺲ ﺗﺤﻘﯿﺮﯼ ﮐﻪ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﻨﺸﺎﺀ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﯾﺸﻪ ﺧﺎﺭﺟﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻋﺮﺏﻫﺎ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻫﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ، ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﯿﻠﯿﻮﻥﻫﺎ ﺟﻮﺍﻥ ﻋﺮﺏ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﯼ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﯼ ﺍﺯ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎ ﻗﯿﺎﻡ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﻣﯿﺪﻫﺎ، ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺻﺮﻑﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﻧﺲ ﻭ ﺩﻭﺑﯽ، ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﻤﺒﺎﺭﺍﻥ ﯾﻤﻦ، ﻟﻌﻦ ﻭ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﺍﯾﺮﺍﻥ، ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ﺍﯾﻦ ﯾﺄﺱ ﻭ ﻧﻮﻣﯿﺪﯼ ﺭﺍ ﭼﺎﺭﻩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ.
ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺗﺎﯾﻤﺰ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﺪﻻﻝ ﻣﯽﮐﻨﺪ: ﺍﺯ ﯾﮏ ﺳﻮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺗﻨﺪﺭﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪﻃﻠﺐ ﻗﺎﺳﻢ ﺳﻠﯿﻤﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﭙﺎﻩ ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺻﻼﺡﻃﻠﺐ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺎ ﻏﺮﺏ ﺣﺴﻦ ﺭﻭﺣﺎﻧﯽ ﺭﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺁﻥ ﮐﺸﻮﺭ. ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ. ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺷﻮﺭﺍﯼ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺧﻠﯿﺞﻓﺎﺭﺱ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺟﻨﺎﺡ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﻃﯽ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ.
ﺭﺍﺟﺮ ﮐﻮﻫﻦ ﻧﻮﺷﺖ: ﺍﯾﺮﺍﻥ ﯾﮏ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺰﺭﮒ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯾﮏ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺣﻔﻆ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﻓﻌﻠﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﺮﮐﺸﯽﻫﺎﯼ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﯽﺍﻧﺠﺎﻣﺪ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ، ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﻋﺮﺏ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﻧﻤﯽﺯﻧﺪ، ﺩﺭ ﭘﯽ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼﻫﺎﯼ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﺑﻬﺮﻩﻣﻨﺪ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﻭ ﺯﯾﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﺟﻮﺍﻥﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺳﻮﻕ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﯾﻮﺍﻧﮕﯽ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦ- ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ- ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺿﻤﯿﻤﻪ ﺩﺍﺭﺩ. ﺟﻨﻮﻥ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﯾﮏ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻭﺑﺎﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺷﺨﺼﯿﺖﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺁﺩﺍﻣﺲ ﺟﻮﯾﺪﻥ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ ﺑﺎ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺧﻄﺮﺍﺗﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻧﺒﻮﺩ ﯾﮏ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ.
- ۱.۲k
- ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط