ماجرای مباهله پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)

این واژه در تاریخ اسلام به ماجرای مباهله پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و مسیحیان نجران اشاره دارد. . مباهله یعنی لعنت فرستادن و نفرین‌کردن دروغگو. سنت مباهله از دیرباز در میان برخی جوامع بشری و به ویژه اقوام سامی متداول بوده‌است. این واقعه در دوران پیامبر اسلام هنگامی رخ داد که پیامبر اسلام و اهل بیت او در یکسو و مسیحیان نجران در دیگر سو آمادهٔ مباهله یا نفرین طرف دیگر شدند. این واقعه پس از آن روی داد که حضرت محمد(ص) در نامه‌ای مسیحیان نجران را به اسلام دعوت کرده بود. به دنبال آن جمعی از مسیحیان نجران به مدینه آمده بودند تا در مورد درستی دعوت پیامبر تحقیق کنند. پس از آنکه مناظره آن حضرت با آنان سودی نبخشید و ایمان نیاوردند، حضرت پیشنهاد مباهله را مطرح کرده و آنان پذیرفتند ولی در روز موعود حاضر به مباهله نشدند. هر یک از دو طرف با افراد خود به محل مباهله رفتند. هنگامیکه مسیحیان آگاه شدند رسول خدا(ص) قصد دارد با عزیزترین نزدیکان خود یعنی علی، فاطمه، حسن و حسین(علیهم السلام) آن‌ها را به چالش بکشد؛ مطمئن شدند که اگر پیامبر به خودش مطمئن نبود؛ جان خانواده‌اش را به خطر نمی‌انداخت، پس از مباهله کناره گرفتند.

از ام سلمه نقل کرده‌اند که در همان روز رسول خدا(ص) آن چهار تن همراهان خود را در زیر عبای موئی و مشکین رنگ خود گرد آورد و این آیه را تلاوت نمود:

«إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً»

این رویداد از سوی مسلمانان به عنوان یکی از برجستگی‌های اهل بیت محسوب شده و به عنوان دلیلی برای اثبات این امر که اصحاب کسا محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین(علیهم السلام) می‌باشند، استفاده می‌شود.