.

.
«سالروز ولادت حضرت علی اکبر(سلام الله علیه) مبارک باد»
.
توافقنامه ژنو به مراتب بهتر از بیانیه لوزان بود، آنچه در لوزان نوشته شد نیز به مراتب بهتر از چیزی است که در مجلس گفته شد؛ یعنی ما مدام عقب نشینی می کنیم و آنها مدام پیش می آیند؛ انتهای این عقب نشینی کجاست و تا کجا باید این کار ادامه پیدا کند؟!
!

مذاکرات هسته ای به شکلی پیش می رود که جای دلواپسی است. متأسفانه برخی در مقابل، دلواپسان را فحش دادند و توهین کردند، این کاری زشت و بی ادبی است.

اگر این نگرانی به یک مطالبه عمومی در مردم تبدیل شود نتیجه خواهد داد. مردم باید از تیم مذاکره کنند بخواهند که آنها را در جریان روند مذاکرات قرار دهد؛ چگونه است که آمریکایی ها مردم خود را مَحرم می دانند و همه چیز را به آنها می گویند و ما از گفته های آنها تازه متوجه می شویم که چه خبر است؛ چرا نمی گویید که چه کار دارید می کنید؟!
!

محاسن این دست از مطالبات: این مسأله می تواند اهرم فشاری برای مسؤولان باشد تا در مذاکرات از موضع قدرت وارد شوند و بگویند که ما باید به مردم خود جواب دهیم.

مجلس شورای اسلامی نیز می تواند با طرح های ٢ یا ٣ فوریتی خود در این مسأله بسیار مهم ورود پیدا کند. دفاع از دستاورد هسته ای در کل به نفع نظام است؛ ممکن است برخی از دولتی ها خوششان نیاید و تصور کنند که این برخورد با آنها است.

اما این برخورد با شما نیست بلکه دفاع از منافع ملت است همان چیزی که شما درباره اش قسم خورده اید؛ حضور پیدا کردن در این عرصه و مطرح کردن این مسأله کار بجایی است.

نظام برای همه مردم است، کسی صاحب نظام نیست که بگوید من هرکاری بخواهم می کنم؛ دولت ها هم امانت دار هستند، امروز این دولت است و فردا دولت دیگری روی کار می آید.

نباید هرچه ما می دهیم نقد باشد و در مقابل، چند دستاورد نسیه ای داشته باشیم؛ قرآن می فرماید «وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ»؛ شما باید نیرو و توان خود را آماده کنید. به نحوی دشمنِ شما باید از شما بترسد، این گونه که شما همه چیز را روی میز قرار می دهید و داشته های خود را رو می کنید، به این دستور قرآنی عملی نمی شود.

آنها می گویند حتی مراکز نظامی و هرجا که ما حدس زدیم، احتمال دادیم که باید بازرسی شود باید بیاییم آنجا را ببینیم؛ مگر شما کیستید؟! شما با چه کسی در دنیا این گونه تعامل کردید که ما دومی باشیم، هیچ کجا چنین چیزی نبوده است.