معرفی امامزادگان واماکن مذهبی کوردستان......بخش دهم

معرفی امامزادگان واماکن مذهبی کوردستان......بخش دهم







در فاصله 15 کیلومتری بوکان، روستایی کوچک و تاریخی به نام «گردی قه بران» یا انبار قرار دارد. روستایی که آرامگاه یکی از عارفان نامی کردستان در آن قرار دارد و هر ساله صدها نفر برای زیارت این بقعه متبرکه راهی این روستا می شوند.

هرچند حضور آرامگاه شاعرو عارف نامی کردستانی احمد کور در این روستا است ولی آنقدر  ناملایمات و کهنگی صده های تاریخ  بر چهره آرامگاهش نشسته که دیگر از یادها فراموش شده و هر کس با دیدن زیارتگاهش جز تاسف خردن چیزی نمی تواند بگوید

بی گمان مدیران و مسئولان شهرستانی هیچ یک در طول سال یک بار نیز به این روستا سرکشی نمی کنند، چه رسد به مزار عارف بزرگی که در گمنامی زیست و حال مزار او نیز جز گمنامی و بی توجهی چیزی را به خاطر ندارد. به نظر می رسد این بقعه کم کم دارد از حافظه تاریخ این سرزمین پاک می شود تا جایی که حتی مردمان شهر بوکان نیز  دارند نام و نشان او را در بی مسئولیتی مسئولان به ورته فراموشی می سپارند.

این روزها تاریخ و هویت آرامگاه احمد کور به خاطره های دور پیوسته است. به سنت همه آرامگاه های دیگر شهر بوکان همانند حاج شخ گل، چهل اصحابه کلتپه، آرامگاه پیر اسماعیل گل مرزنگ، آرامگاه سید بابا و ده ها زیارتگاه دیگر این شهرستان که غریبانه فراموش شده اند.

می طلبد مسئولان و ارگان های مرتبط برای بازسازی این اماکن به ویژه آرامگاه شاعر و عارف ربانی ماموستا احمد کور موکریانی دست به کار شوندتا غبار از چهره این مکان مقدس بردارند و همچنین این مکان را به مجموعه ای زیارتی تبدیل کرده و با ساخت این یادمان می توان با کمترین هزینه این روستا را به روستای هدف گردشگری در شمال غرب کشور تبدیل کرد.

شیخ احمد کور شاعر فنافی الرسول رحمه الله تعالی عاشقی برجسته و فنافی الرسول شایسته و کلیه غزلیات و قصائد و مخمسات ایشان مگر یک قصیده که در مناجات به درگاه قاضی الحاجات می‌باشند، همه با هم خطاب به حضرت رسول صَلی الله تَعالی علیه و سلم و در اوصاف و الطاف و طلب شفاعت از آن مبارک هستند.

 وی در تصوف از مریدان حضرت مولانا خالد کوردستانی است. شیخ احمد کور با وصف این که کور مادرزاد و از هر دو چشم نابینا بودند در اشعارش اقتباسات بسیاری از قرآن و احادیث و کلام عرفاء و ادباء و اشعار زیبای حافظ شیرازی داشته است.

شیخ احمد کور اصالتاً از اهالی اشنویه و مسقط الرأسش روستای شیوه سماق (شیوه سماک )که تقریباً دو سه کیلومتر از اشنویه فاصله دارد و در بخش شمال شرقی آن واقع گردیده، ولی بعدها به سوی موکریان مهاجرت نموده و در روستای انبار در مسیر میاندوآب و بوکان متوطن شدند.

شیخ احمد کور از ادباء اواسط قرن سیزدهم (ه .ق) می باشد و چنان که خودش گفته است با علماء و مشایخ و ادباء آن عصر هم‌صحبت بوده است. در آخر یکی از مخمسهای جیمیه که در وصف حضرت رسول صَلی الله تَعالی علیه و سلم سروده‌اند، اشاره به عصر خود می‌کند و می‌گوید: چو له هجرت یک هزارودوصدوشصت بداج.

شیخ احمد کور مشهور به احمد کور موکریانی فرزند ملا محمد بابا در کردستان عراق نیز شهرت فراوانی دارد و بارها دیوان شیخ احمد عاشق در کردستان عراق به چاپ رسیده است.(سروشت)

شیخ احمد کور غزلیات و قصائد و مناجات و مسمتات و مخمسات و متفرقات زیادی را سروده‌اند و اول و آخر خلق عالم را نیز به شیوه ای دلنشین و مؤثر به نظم درآورده است، ولی بیشتر اشعارش پراکنده و اکثر آن ها از بین رفته‌اند و هم اکنون تنها 50 شعر از ایشان به یادگار مانده است که در دیوانی به نمام احمد کور جمع آوری شده است.





#کورد
#کوردستان