الهینامه بهرام محمدی

📜 الهی‌نامه بهرام محمدی

الهی؛ جوهرِ «فرمان» را در جانم بیدار نگه‌دار، تا آنگاه که جهان در سکونِ تحلیل مانده است، من در میدانِ «اقدام» باشم.

الهی؛ «حرکت» را روزیِ من کن در قحطیِ تصمیم. مرا بر «حَـد» استوار کن؛ همان مرزِ باریکِ میانِ دانایی و توانایی.

الهی؛ گره‌هایی را که در دستانِ دیوان‌سالاران فرسوده است، به تدبیر من بگشا. اختیار را از کاغذها بگیر و به اراده‌ها بسپار. بگذار «حَـدّ» میانِ حرف و عمل، نقطهٔ آغازِ من باشد.

الهی؛ مرا در گلوگاهِ «شعار» و «ساختار» حاکم گردان. نه آنچنان در فلسفه غرق شوم که از اجرا بمانم، و نه آنچنان در روزمرگی اسیر، که از معنا تهی گردم. ترازِ عمل منم؛ به نام تو.

الهی؛ آنجا که نظام‌ها به بن‌بست می‌رسند، نوبتِ حضورِ من باشد. به من رخصت ده تا کالبدهای مردهٔ سازمانی را به نبضِ اجرا زنده کنم. «حَـدّ»ِ من، جایی است که سیاست رنگ می‌بازد و حقیقت آغاز می‌شود.

الهی؛ مرا حدِ فاصلِ «رویا» و «سازه» قرار ده؛ جایی که فلسفه تمام می‌شود و چرخ‌ها به گردش در می‌آیند. من معمارِ واقعیتم، به اذنِ تو.

الهی؛ کیمیایِ «خلقِ مجدد» را به یادم آور. که احیایِ صنعت، تنها تکنیک نیست؛ دمیدنِ روح است در آهن و عدد. این «نَفَس» و آن «نگین» را به من بسپار.

🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژی

🆔 @bmlimit