بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
نهجالبلاغه قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام:
وَ اِنَّمَا الاَئِمَّةُ قُوّامُ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ، وَ عُرَفاؤُهُ عَلى عِبادِهِ - همانا امامان از جانب خدا برپا دارنده تدبير كننده امور مخلوقاتش،و كار گزاران او بر بندگانش میباشند.
لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ اِلاّ مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ - به بهشت وارد نمی شود مگر کسی که آنان را بشناسد و آنان هم او را بشناسند؛
وَ لا يَدْخُلُ النّارَ اِلاّ مَنْ اَنْكَرَهُمْ وَ اَنْكَرُوهُ - و به جهنّم وارد نمی گردد مگر کسی که آنان را انکار نماید و آنان هم او را از خود ندانند.
اِنَّ اللّهَ تَعالى خَصَّكُمْ بِالإسْلامِ، وَاسْتَخْلَصَكُمْ لَهُ، وَ ذلِكَ لِاَنَّهُ اسْمُ سَلامَة وَ جِماعُ كَرامَة - خداوند شما را به اسلام مخصوص داشت، و برای اسلام خالص نمود،زیرا اسلام اسمی از سلامت و جامع کرامت است.
شرحی مختصر :
علم، آگاهی و شناخت - معرفت نیز مراتبی دارد؛ دانش آموز کلاس اول محصل است، و دانشجوی دکتری هم محصل است و آیت الله العظمی نیز محصل علم است؛ و مراتبشان متفاوت است؛ اما از آنجا که رشد مرهون علم و دانش است، کسی نباید به همین مقدار از علم اندکی که دارد بسنده کند، بلکه بایدسطح علمی و شناختی خود را ارتقا بخشد.
حتی خودشناسی از زوایای گوناگون جسمی،روانی، روحی و سایر ویژگیها نیز مرز و پایانی ندارد،چه رسد به خدا شناسی، معادشناسی، نبوت و ولایت شناسی، و امامت و امام شناسی.
قوّام : قوّام ،یعنی برپا نگهدارندهای که افراد یا چیزها، با تکیه بر آن و در محافظت و مراقبت آن،ایستادگی دارند و قوام مییابند.
قوّام حقیقی، خداوند سبحان است: اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ؛ هستی اوست، هستی بخش اوست و همه چیز قائم به اوست و با اتکاری به او پا برجاست. اما خداوند متعال، برای هر امری، هر کاری، و هر چیزی، وسائطی قرار داده است؛چرا که مخلوقات ظرفیت و امکان اخذ بیواسطه را ندارند؛ چنان که نور حقیقی و معنوی را به واسطۀ قرآن کریم میدهد، و نور مادی را به واسطۀ خورشید میدهد. امام را آب حیات معنوی برای روح قرار داده است، و برای حیات مادی، همین آب طبیعی را قرار داده است.
امام، قوّام است : خداوند سبحان، امام را که خلیفة الله میباشد، ازجانب خود،قوّام - نگهدارنده و برپا دارنده قرار داده است، آن هم نه فقط قوّام دینش، یا بندگان مؤمنش، بلکه - قُوّامُ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ، یعنی نگهدارنده، برپا دارنده و مراقب بر تمامی مخلوقاتش؛ خواه فرشتگان باشند، یا انسان ها، یا حیوانات، یا گیاهان و حتی جامدات. (ادامه دارد...)
نهجالبلاغه قسمت اول :
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام:
وَ اِنَّمَا الاَئِمَّةُ قُوّامُ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ، وَ عُرَفاؤُهُ عَلى عِبادِهِ - همانا امامان از جانب خدا برپا دارنده تدبير كننده امور مخلوقاتش،و كار گزاران او بر بندگانش میباشند.
لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ اِلاّ مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ - به بهشت وارد نمی شود مگر کسی که آنان را بشناسد و آنان هم او را بشناسند؛
وَ لا يَدْخُلُ النّارَ اِلاّ مَنْ اَنْكَرَهُمْ وَ اَنْكَرُوهُ - و به جهنّم وارد نمی گردد مگر کسی که آنان را انکار نماید و آنان هم او را از خود ندانند.
اِنَّ اللّهَ تَعالى خَصَّكُمْ بِالإسْلامِ، وَاسْتَخْلَصَكُمْ لَهُ، وَ ذلِكَ لِاَنَّهُ اسْمُ سَلامَة وَ جِماعُ كَرامَة - خداوند شما را به اسلام مخصوص داشت، و برای اسلام خالص نمود،زیرا اسلام اسمی از سلامت و جامع کرامت است.
شرحی مختصر :
علم، آگاهی و شناخت - معرفت نیز مراتبی دارد؛ دانش آموز کلاس اول محصل است، و دانشجوی دکتری هم محصل است و آیت الله العظمی نیز محصل علم است؛ و مراتبشان متفاوت است؛ اما از آنجا که رشد مرهون علم و دانش است، کسی نباید به همین مقدار از علم اندکی که دارد بسنده کند، بلکه بایدسطح علمی و شناختی خود را ارتقا بخشد.
حتی خودشناسی از زوایای گوناگون جسمی،روانی، روحی و سایر ویژگیها نیز مرز و پایانی ندارد،چه رسد به خدا شناسی، معادشناسی، نبوت و ولایت شناسی، و امامت و امام شناسی.
قوّام : قوّام ،یعنی برپا نگهدارندهای که افراد یا چیزها، با تکیه بر آن و در محافظت و مراقبت آن،ایستادگی دارند و قوام مییابند.
قوّام حقیقی، خداوند سبحان است: اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ؛ هستی اوست، هستی بخش اوست و همه چیز قائم به اوست و با اتکاری به او پا برجاست. اما خداوند متعال، برای هر امری، هر کاری، و هر چیزی، وسائطی قرار داده است؛چرا که مخلوقات ظرفیت و امکان اخذ بیواسطه را ندارند؛ چنان که نور حقیقی و معنوی را به واسطۀ قرآن کریم میدهد، و نور مادی را به واسطۀ خورشید میدهد. امام را آب حیات معنوی برای روح قرار داده است، و برای حیات مادی، همین آب طبیعی را قرار داده است.
امام، قوّام است : خداوند سبحان، امام را که خلیفة الله میباشد، ازجانب خود،قوّام - نگهدارنده و برپا دارنده قرار داده است، آن هم نه فقط قوّام دینش، یا بندگان مؤمنش، بلکه - قُوّامُ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ، یعنی نگهدارنده، برپا دارنده و مراقب بر تمامی مخلوقاتش؛ خواه فرشتگان باشند، یا انسان ها، یا حیوانات، یا گیاهان و حتی جامدات. (ادامه دارد...)
- ۳۴
- ۰۱ آذر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط