#پادشاهان_ایرانی

#پادشاهان_ایرانی
داریوش سوم یا دارا  سیزدهمین و آخرین پادشاه رسمی شاهنشاهی هخامنشی از ۳۳۶ تا ۳۳۰ پیش از میلاد بود

در سال ۳۳۳ پیش از میلاد در نبرد ایسوس ارتش اسکندر، قوای هخامنشیان به فرماندهی داریوش سوم را شکست می‌دهد.
در سال ۳۳۱ پیش از میلاد قوای داریوش سوم به وسیله اسکندر مقدونی در جنگ گوگمل در شرق موصل امروزی شکست سنگینی متحمل می‌شوند.
در سال ۳۳۰ پیش از میلاد داریوش سوم کشته شده و هگمتانه فتح می‌شود، همچنین تخت جمشید به وسیله اسکندر مقدونی ویران شده و حکمرانی هخامنشیان بر ایران پایان می‌پذیرد
آغاز پادشاهی داریوش سوم با شروع حکومت اسکندر پسر فیلیپ در مقدونیه تقریباً مقارن است و در سیر تاریخ، او مانند رقیبی است که سرنوشت برای اسکندر تراشیده‌است. داریوش سوم در سال ۳۳۶ پیش از میلاد بر تخت نشست و سلطنتی را آغاز کرد که دوران کوتاه آن پر از رویدادهای بزرگ بود. پایان زندگی او در حقیقت پایان شاهنشاهی بزرگ هخامنشیان بود.
از نگاه داندامایف، امپراتوری هخامنشی به چند دلیل فروپاشید:
کشتارهای خانوادگی.
شورش‌های دائمی در ایالات.
وضع مالیات‌های سنگین بر اتباع امپراتوری.
بی‌تمایلی ساتراپ‌های تابع امپراتور برای دفاع از امپراتوری.

آخرین دلیلی علاقه‌ای است که ساتراپ‌ها به فاتح جدید نشان می‌دادند، چرا که فشار مالیاتی بر دوش آن‌ها سنگینی می‌کرد