اونکه یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بیکسم بود رفت از

اونکه یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بیکسم بود رفت از کنارم از درد دوریش من بیقرارم خیال میکردم پیشم میمونه ترانه ی عشق واسم میخونه خیال میکردم یه هم زبونه نمیدونستم نامهربونه با اینکه رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم میسوزم فکرو خیالش همش باهامه هرجا که میرم جلو چشامه جلو چشامه دلم میخواد تا دووم بیارم رو درد دوریش مرحم بزارم اما نمیشه راهی ندارم نمیتونم من طاقت بیارم........